tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
tabnak-adv
کد خبر: ۶۹۴۳۸۵
تاریخ انتشار: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۶ 15 May 2017
امتیاز خبر: 84 از 100 تعداد رای دهندگان 785
عباس رضایی که خود را کارشناس رسانه معرفی کرده است، با ارسال نظرات خود برای بخش مردم، پیرامون 3 مناظره انتخابات ریاست جمهوری نوشت:

خیلی وقت ها به امتحان دیکته فکر می کنم، اولین امتحانی که در کودکی با آن روبرو شدیم.
چه امتحان سخت و بی انصافانه ای بود.

امتحانی که در آن، نادانسته های کودکی بی دفاع، مورد قضاوت بی رحمانه دانسته های معلم قرار می گرفت.

امتحانی که در آن با غلط هایم قضاوت می شدم نه با درست هایم.

اگر ده ها صفحه هم درست می نوشتم، معلم به سادگی از کنار آنها می گذشت، اما به محض دیدن اولین غلط دور آن را با خودکار قرمز جوری خط می کشید که درست هایم رنگ می باخت. جوری که در برگه امتحانم آنچه خود نمایی می کرد غلط هایم بود.

دیگر برای خودم هم عادی شده بود که آنچه مهم است داشته ها و توانایی هایم نیست، بلکه نداشته ها و ضعف هایم است.

آن روزها نمی دانستم که گرچه نوشتن را می آموزم اما ...

بعدها وقتی به برادر کوچکترم دیکته می گفتم همان گونه قضاوت کردم که با من شد و حتی بدتر.

آنقدر سخت دیکته می گفتم و آنقدر ادامه می دادم تا دور غلط های برادرم خط بکشم.

نمی دانم قضاوت های غلط با ما چه کرد که امروز از کنار صفحه صفحه مهربانی دیگران می گذریم، اما با دیدن کوچکترین خطا چنان دورش خط می کشیم که ثابت کنیم تو همانی که نمی دانی، که نمی توانی.

کاش آن روزها معلمم، چیز مهمتری از نوشتن به من می آموخت.

این روز ها خیلی سعی می کنم دور غلطه ای دیگران خط نکشم. 

این روزها خیلی سعی می کنم که وقتی به دیگران می اندیشم خوبی هاشان را ورق ورق مرور کنم.

کاش بچه هایمان مثل ما قضاوت نشوند. بنظر مى رسد؛ هيچكدام (منظور کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری است) برنامه اى كه بدرد امروز و فردا بخورد ندارند و در مجموع نيمه هاى خالى مناظرها، نبود برنامه و هدف بود. بايد تاسف خورد از كليت نوع رفتار در مناظره ها.
tabnak-adv
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: