بسيار خبر ناراحت كننده اي است . خيلي دلم گرفت و غمگين شدم . خدايشان بيامرزد و به بازماندگان شكيبايي دهد .
راستي چرا اين همه حادثه تلخ در اين كشور رخ مي دهد ؟ چرا و چگونه اين فاجعه رخ داده ؟ به نظر نمي رسد دشواري خاصي در ميان بوده باشد . ماجرايي حتما ساده كه عاقبتي دردناك بر آن رقم مي خورد و مي تواند شرح آن چنين باشد :
مادري كارمند با نوزادش و دو نفر از بستگان سحرگاه از خانه بيرون مي زنند . نوزاد گرسنه است و بدخواب و مي گريد و مادر در حال رانندگي است . چاره چيست ؟ مادر بايد خودرو را كناري بزند ، پس مشكلي نبايد باشد . ولي او اين كار را نمي كند چون نمي تواند باور كند كه فاجعه اي ممكن است در راه باشد . او كه تحمل گريه نوزاد دلبندش را هم ندارد در حال رانندگي تصميم به شير دادن به نوزادش مي گيرد . در يك آن آغوش پر مهر مادر براي نوزاد بستر مرگ مي شود و مادر نيز خود با فرزند نوزادش همراه و همسفر مي شود و سفر كوتاه شان در آن صبحگاه غم انگيز به ابديت مي انجامد . راستي چرا ؟؟ آيا اين حادثه بايد حتما رخ مي داد و اين را ما بايد به حساب سرنوشت و تقدير بگذاريم ؟ آيا نمي شد اين مادر و خانواده او هم چنان در كانوني گرم به زندگيشان ادامه بدهند ؟ جواب روشن است !
اين مردم متاسفانه باورشان اين است كه حادثه فقط براي ديگران پيش مي آيد و تصور نمي كنند كه خطر براي خودشان هم هر لحظه ممكن است در كمين باشد . باور كنيد اگر اين مردم باورشان بيايد كه خطر هميشه در كمين است درصد مهمي از حادثه هاي تلخ مثل اين حادثه اصلا پيش نمي آيند !
اين ها كه نوشتم از سر دل سوختگي است . گفتم شايد كسي بخواند و اثر كند و به هوش آيد و حادثه اي را جلوگيري كند . جلو حادثه را بايد همه با هم بگيريم .
ف.پ.