از سایت تابناک که در این وانفسای سکوت و بی توجهی این همه پایگاه اطلاع رسانی به مساله امام صدر، همچنان به این موضوع می پردازد، صمصیمانه متشکرم. اما فکر می کنم جا دارد که خیلی بیش از این مقدار به این مساله توجه شود. حتی خوب است که مبتکر یک طومار اینترنتی اعتراض در باره این مساله باشید.

با تشكر از مديران سايت تابناك كه هميشه توجه خاصي به مساله امام موسي صدر داشتند. جاي خوشحالي ست كه اين يادداشت در صدر مطالب امروز قرار گرفته است. اميدواريم اين روند ادامه داشته باشد و اينگونه مطالب باعث هشياري دولتمردان و مسئولين و تغيير رويه فعلي در ارتباط با امام موسي صدر شود

واقعا ممنونم
آفرین بر غیرت شما
سایت تابناک واقعا فوق العاده است
حق طلبی و عدالت خواهی شما باعث افتخار...فقط خواهش می کنم باز هم راجع امام صدر بنویسیدو از مظلومیت ان بزرگ مرد تاریخ معاصر بگوئید امام صدر از آن عده انسانهاست که امثال او چند قرن به چند قرن به دنیا می آیند ...هرکجا هست خدایا به سلامت دارش

امام موسی صدر درباره عوامل تکوین واقعه کربلا سخن زیبا و البته تکان‌دهنده‌ای دارد که به شما خوانندگان عزیز تقدیم می‌دارم:
« حسین، فرزندان و یاران او کشته شدند و اهل بیت او همه به اسارت رفتند.
براستی این فاجعه چگونه رخ داد و آن جنایت را چه کسی مرتکب شد؟
طبعا یزید بود که فرمان داد، ابن زیاد بود که سپاه فراهم کرد، عمر بن سعد بود که آن را به کربلا آورد و شمر و سربازان او بودند که حسین را به قتل رساندند.
اما اگر سپاهیان یزید تنها 20 یا 50 تن بودند، آیا باز ممکن بود حسین کشته شود؟ آیا یزید، ابن زیاد و عمر بن سعد باز می‌توانستند پیروز میدان شوند؟
قطعا خیر!
پس چه چیز سبب شد تا آن فاجعه خلق شود؟
واضح است:
فرمان آمران، اقدام عاملان، تایید حامیان و سکوت خاموشان!
صریح بگویم:
امت آن روز، همه در قتل حسین شرکت کردند!
همه آن امت، جز شماری اندک، با گفتار، کردار، رضایت و سکوت خود، در خلق فاجعه کربلا مشارکت جستند. »
بکوشیم تا در زمره خاموشان نباشیم.

سفر آقای داوودی به لیبی و صحبتهای ایشان با قذافی به شدت متاثرم کرده بود. مطلب شما و تیتری که انتخاب کرده اید کمی حالم را بهتر کرد. امیدوارم همیشه موفق باشید و مسئله امام موسی صدر را با تمام توان دنبال کنید.

فراموش كرده ايد كه امام موسي صدر يك شهروند ايراني بوده و لذا دولت موظف به پيگيري سرنوشت او بعنوان يك ايراني است (قبل از آنكه شيعه بودن او مطرح باشد!)

فرياد دردمندانه شهيد چمران -۱۳۵۸
بسم الله النور
نمی‌دانم چگونه ممکن است که رهبر انقلاب اسلامی ایران دست خود را در دست مجرمین بگذارد؟
مگر ما به خاطر خدا قیام نکرده‌ایم؟
مگر به راه علی و حسین نمی‌رویم؟
مگر نمی‌خواهیم که ارزش‌های خدایی را استقرار دهیم؟
چگونه می‌خواهیم که انقلاب اسلامی ایران را با کثافات مجرمین آلوده کنیم؟
چگونه می‌توانیم طهارت و اخلاص بی‌نظير شهدای انقلاب ایران را لجن‌آلود کنیم
معمر قذافی رئیس دولت لیبی، با کمال بی‌شرفی و بی‌انصافی، هفت ماه پیش رهبر شیعیان لبنان را دزدیده است. دلایل متقن بر این حقیقت وجود دارد و همه دولت‌های مرتبط نیز بر این قضیه گواهی می‌دهند. توطئه‌ای امپریالیستی و صهیونیستی علیه شیعیان لبنان جریان دارد؛ سرزمینشان در حال قطعه قطعه شدن است؛ مردم محرومش زیر آتش‌بار اسرائیل همه روزه جان می‌دهند؛ در تحت چنین شرایطی تنها رهبر دلیر و شجاع و دلسوز چنین مردمی نیز ربوده می‌شود؛ این عمل ناجوانمردانه قسمتی از همان برنامه صهیونیستی است و معمر قذافی دانسته یا ندانسته به مصلحت اسرائیل و آمریکا قدم بر می‌دارد.
چه کسی است در عالم که به جرم لیبی در نابودی موسی صدر آگاه نباشد؟ و تازه اگر کسی تردید داشته باشد، باید تحقیق کند؛ و در حالت شک صلاح انقلاب ایران نیست که خود را به چنین جنایتکارانی آلوده نماید.
حضرت آیت‌الله بارها درخواست زیارت معمر قذافی را به ایران رد کرده‌اند؛ و دولت ایران نیز بارها درخواست تجدید روابط دو دولت را موکول به بازگشت موسی صدر کرده است. چطور یک‌باره خبر تجدید روابط با لیبی انتشار می‌یابد و جلود معاون معمر قذافی رهسپار ایران می‌شود؟ مگر تغییری در برنامه و خط مشی بوجود آمده است؟ یا مگر آدم‌دزدی و یا آدم‌کشی دیگر جرم نیست؟
راستی حرام است که طهارت انقلاب ما به کثافات این جنایت‌کاران آلوده گردد. راستی حرام است که این مصلحت‌طلبان بی‌دین، انقلاب اسلامی ایران را ملعبه سیاست‌بازی‌های خود کنند تا در دنیای ظلمانی و طوفانی موجود ندای اسلام و انقلاب در دهند و ستمدیدگان محروم و مظلوم را بفریبند
ای محمد (ص)، ای خاتم‌النبیین، ای سرور انسان‌ها، تو کجایی که ببینی چه کسانی رسالت پاک تو را برای خودخواهی‌های خود آلوده می‌کنند و به نام اسلام بزرگترین ضربه‌ها را به اسلام می‌زنند. ای علی (ع)، ای مظهر اسلام راستین، ای رمز انسانیت ...