انقلاب اسلامی تا سال ها هر جا که مسلمانان و مستضعفین تحت فشار و ظلم قرار می گرفتند عکس العمل نشان می داد. اما در سال های اخیر می بینیم که این آرمان در ارتباط با بلوک شرق تعدیل می شود.

معصومه ابتکار در وبلاگش افزوده است: در یکی دو روز گذشته درگیری هایی در چین شاهد این مدعاست. مسلمانان چینی در پافشاری برای اجرای عدالت در مورد دو تن از هموطنان اویغوری خود که ماه گذشته در کارخانه ای کشته شدند دست به اعتراضات مسالمت آمیزی زدند که با مقابله گروهی از غیرمسلمانان چینی و پلیس به خاک و خون کشیده شده است. البته دهها میلیون مسلمان چینی سال هاست که به تبعیض و بی عدالتی های کمونیست ها نسبت به خود معترضند.

پکن مسلمانان محلی اویغور را مسئول درگیری های اخیر می داند، اما ما چرا؟

ایرنا خبرگزاری دولتی ایران در خبر خود در این مورد هیچ اشاره ای به مسلمانان بودن معترضان نمی کند و به رویش هم نمی آورد که یکی از اعتراضات در مسجد عیدکا در شهر کاشگار صورت گرفته است. این البته اولین بار نیست که چنین برخوردی روی می دهد. در سال های اخیر دولت در مورد بسیاری از درگیری ها که مسلمانان طی آن تحت فشار قرار گرفته اند مانند کشتار شیعیان کشمیری و یا مسلمانان چچن سکوت اختیار کرده است.

اخبار رسیده از چین حاکیست که پلیس به صورت انبوه اقدام به دستگیری تظاهرکنندگان و فعالین مسلمان کرده و تعداد کشته ها به بیش از ١۵٠ نفر رسیده است؛ علاوه بر پلیس نیروهای شبه نظامی نیز در سرکوب مسلمانان نقش آفرینی می کنند؛ سرویس های تلفن همراه و اینترنت قطع یا کند شده است؛ بسیاری از وبلاگ ها و سایت های ارتباط اجتماعی مانند توییتر فیلتر شده و دولت چین ادعا می کند که معترضین از خارج از کشور تغدیه می شوند!

همچنین دولت مدعیست که راهپیمایی اعتراض آمیز مسلمانان به اغتشاش کشیده شده و خبرگزاری های دولتی چین مرتب تصاویری از آتش سوزی خودروها و مغازه ها به دست مسلمانان چین پخش می کنند. تلویزیون دولتی چین نیز با افرادی مصاحبه می کند که علیه اغتشاش گران صحبت می کنند.

نمی دانم آیا با توجه به شباهت ها، این هم از مصادیق سرکوب یک انقلاب مخملی محسوب می شود یا خیر؟!