مملکت در تمام امور دارای فقر می باشد چرا که منافع شخصی بر منافع ملی غالب است . هر مجموعه ای دور خودش را خطی کشیده و نظارت دیگران را بر خود نمی تابد . اگر شخص یا مجموعه ، اعمال و گفتارش درست باشد باید با آغوش باز از این امر استقبال کند . چرا که از قدیم گفته اند طلا که پاکه چه منتش به خاکه .