با سلام و احترام
در پاسخ به مطلب روزنامه شرق و بر مبناي نقل قولي از لودويك فون ميزس به نظر حقير:
«بهبود قابلیت اقتصادی کشورها در جهان، موکول به رشد فرهنگي و خرد آنهاست تا بيش از آنچه مصرف مي كنند توليد كننده و دگرخواه باشند. چنین کاری هم فقط از طریق افزایش انباشت سرمایه انساني با خرد و افزایش سرمایهگذاری در آموزش، شدنی است تا افراد جامعه خوشبختي را در خوشبختي اجتماع ببينند... تمرين نكردن خويشتنداري و دگردوستي و نه تعرفهها و کنترل نرخ ارز دقیقا همان چیزهایی هستند که مانع ورود سرمایه و صنعتیشدن کشورها میشوند. تنها راه سرعتبخشیدن به صنعتیشدن، داشتن سرمایه انساني با كيفيت تر و بیشتر است. با حمایتگرایی از فعاليتهاي داراي مزيت رقابتي این کار برمیآید که مسیر سرمایه را از بخشی به بخش دیگري كه بهره وري بيشتر دارد تغییر داد. حمایتگرایی بجا به خودی خود چیزی به سرمایه کشورها اضافه نمیکند بلكه با تمركز بر اولويتها نتايج بهتري را در زمان كوتاهتر ميسر مي كند. برای اینکه کارخانه جدیدی ساخته شود، بيشتر سرمایه نرم لازم است تا سخت. بهسازی کارخانههای موجود هم سرمایه انساني لازم دارد نه تعرفه»
به صفحه اول روزنامه ها نگاه کنید
بلااستثنا همه تیتر اول خودشان رابه کاهش قیمت ارزوطلا اختصاص داده اند
اما همین روزنامه ها کوچکترین اشاره ای به سقوط ممتد و چشمگیر بورس نورچشمی در هفته ها وماههای اخیر نداشتند
بخصوص ریزش وحشتناک دو سه روز گذشته که موجب سقوط شاخص کل به مرز کانال یک میلیون وسیصد هزارواحدی شد
این تبعیض در انعکاس اخبار وتبلیغات یکسویه وجهتدار عامل تنفر من وخیلیهای دیگه ازبورس هست
انشالله باوجودهمه تبلیغات والقای روانی شاخص کل امروز بع کانال یک میلیون وسیصدهزارواحدی سقوط میکنه (:
اگرترامپ دوباره انتخاب بشه تحریمهاتداوم پیدامیکنه پس بورس سقوط میکنه
اگربایدن انتخاب بشه دلار سقوط میکنه پس بورس سقوط میکنه
نتیجه اخلاقی : هرچه زودترسرمایه تان را ازبورس خارج کنید (:
پاسخ ها
ناشناس
||
۱۲:۱۵ - ۱۳۹۹/۰۷/۳۰
خب کی بخره ؟من وشما خارج کنیم پس اونی که میخوره چه میشه ؟ بهرحال یه نفر باید به فنا بره
متاسفانه خیلی دیر شده است. امروز حتی اگر بزرگترین اقتصاددانان دنیا هم به ایران دعوت شوند و صادقانه بخواهند اوضاع را بهبود ببخشند، بعید است به نتیجه برسند. مشکل امروز ایران فساد گسترده اقتصادی است و البته مقامات و مسئولینی که بهبود وضعیت اقتصادی و بالا بردن سطح کیفیت زندگی مردم آخرین اولویتشان است، البته اگر اصولا جزو اولویتهایشان باشد!!!
من دیروز توصرافی بودم
قسم میخورم حتی یکنفربرای فروش دلار نیامده بود
فریب شانتاژهاوالقای روانی برای ترغیب به فروش ارز وسکه رانخورید
پاسخ ها
ناشناس
||
۱۲:۰۹ - ۱۳۹۹/۰۷/۳۰
پس همچنان سكه ها ودلارهاتون رو براي فروش به بازار ارائه نكنيد تا اين روند صعودي قيمت ها همچنان ادامه پيدا كنه و مردم بيشتري رو بدبخت تركنيد و فقط به منافع شخصي خودتون فكر كنيد
اینکه میگویید 70 صادر کننده کارتن خواب از کار در آمدند یعنی چه اصلا کشور مگر چقدر صادر کننده دارد؟اینهمه نهاد نظارتی وحراست ها پس برای چه کاری حقوق میگیرند؟ ایا حسابهای بانکی هم به اسم همین کارتن خواب هاست؟ اگر ا بنام انهاست عملیات دریافت وپرداخت بدون اطلاع وحضور آنهاچگونه صورت میگیرد ؟یعنی صادر کنندگان کارت بازرگانی .صادر کنندگان مجوز صادرات.یک کالا وووووهیچکدام متوجه نشده اند؟
دکتر حمیدرضا میرمعینی، تحلیلگر بازار سرمایه در گفتگو با «نود اقتصادی»: حتی اگر بایدن پیروز شود، تاثیر شگرف و مثبتِ مدامی را در شاخص بورس شاهد نخواهیم بود.
بنده با نظر آقا پرویز موافقم؛اگر باقیماندهاش هم جهانگیری هم بیاد دیگر دردی از ما دوا نمیشود؛بالاتر از سیاهی و سیاهنمائی که دیگه رنگی نیست؛آنان همانها هستند که عمری با وعدههای توخالی و پوچ امید واهی به ملت دادهاند و کشور را دچار فقر شدید و فساد فراوان و رانت ... کردهاند؛ بیائید سعی کنیم ما ایرانیها حداقل به خودمان رحم کنیم و با یکدیگر مهر و عطوفت داشته باشیم
در پاسخ به مطلب روزنامه شرق و بر مبناي نقل قولي از لودويك فون ميزس به نظر حقير:
«بهبود قابلیت اقتصادی کشورها در جهان، موکول به رشد فرهنگي و خرد آنهاست تا بيش از آنچه مصرف مي كنند توليد كننده و دگرخواه باشند. چنین کاری هم فقط از طریق افزایش انباشت سرمایه انساني با خرد و افزایش سرمایهگذاری در آموزش، شدنی است تا افراد جامعه خوشبختي را در خوشبختي اجتماع ببينند... تمرين نكردن خويشتنداري و دگردوستي و نه تعرفهها و کنترل نرخ ارز دقیقا همان چیزهایی هستند که مانع ورود سرمایه و صنعتیشدن کشورها میشوند. تنها راه سرعتبخشیدن به صنعتیشدن، داشتن سرمایه انساني با كيفيت تر و بیشتر است. با حمایتگرایی از فعاليتهاي داراي مزيت رقابتي این کار برمیآید که مسیر سرمایه را از بخشی به بخش دیگري كه بهره وري بيشتر دارد تغییر داد. حمایتگرایی بجا به خودی خود چیزی به سرمایه کشورها اضافه نمیکند بلكه با تمركز بر اولويتها نتايج بهتري را در زمان كوتاهتر ميسر مي كند. برای اینکه کارخانه جدیدی ساخته شود، بيشتر سرمایه نرم لازم است تا سخت. بهسازی کارخانههای موجود هم سرمایه انساني لازم دارد نه تعرفه»