همه صحبت های افرین ۱۵۰۴ مورخ ۲/۲۲ درسته ، بجز اون قسمتش که مربوط به چک بی محل میشه
اصلا چکی از بدهکار نفتی نگرفتن که حد اقل اون چک بیمحل رو به بانک مرکزی بدن و جاش توقع گرفتن ریال معادلش رو از بانک مرکزی داشته باشن!! چون اگر چک حتی بیمحل هم به بانک مرکزی میدادن ،، قاعدتا، با نک مرکزی ، بجای دولت ،، اسناد دریافتنی رو فعلا بدهکار کرده بود و سالها طول میکشید که متوجه بشه که هیچ دادگاهی نمیتونه این چک بی محل رو به پول تبدیل کنه که نهایتا ، بانک مرکزی ،قانونا بتونه ، بجای تکیه بر اسنا دریافتنی ذیربط ، نهایتا یقه ضامن رو که دولت هستش بگیره و خود دولت رو بجای اسناد دریافتنی غیر قابل وصول ، در دفاتر قانونیش ، بدهکار کنه
چیزی که دولت به بانک مرکزی داده و به جای اون ، از بانک مرکزی پول گرفته ،،فقط سیاهه یا فاکتور فروش نفت به یک کشور دیگه هستش که قاعدتا اون فاکتور هم ، توسط یکی از مراجع قانونی ذیربط ، در داخل دولت ایران صادر شده و احتمالا به تائید قابل استناد خریدار هم نرسیده و بدیهیه که از نظر اصول حسابداری و حسابرسی ،، چنین فاکتوری که مستند به اسناد دریافتنی قابل قبول و یا مقاوله نامه های قابل قبول و قابل استناد بین المللی نباشه ، مسلما برای ثبت در دفاتر قانونی بانک مرکزی هم قابل اعمال نیست
ونهایتا بانک مرکزی هم چاره ای نداره که در مقابل چاپ پول و تحویل ان به دولت ،،، نهایتا ، دولت رو بدهکار کرده باشه
و جالبه که این مطالبات هم قاعدتا ، در ترازنامه بانک مرکزی که هرساله به تائید مجمع عمومی صاحبان سهام هم میرسه ،، بطور وضوح منعکس شده و جناب اقای روحانی هم در جایگاه قانونی رئیس جمهور و احتمال رئیس مجمع ، در همه اون مجامع سالیانه حضور داشته و حسابهای سالیانه بانک مرکزی رو که شامل بدهی مسلم دولت به بانک مرکزی بوده ، ،شخصا هم تائید کرده
مشگل اصلی :
برای احتراز از چنین مواردی ، میبایست به غیر از موضوع تحریمها ، موضوع عدم استقلال بانک مرکزی ج ا ا را زیر سوال برد که خود ، بحث جدا گانه ای را میطلبد
پاسخ ها
آفرین
||
۲۲:۱۸ - ۱۴۰۰/۰۲/۲۵
چک بی محل مثال بود چون حداقل در یک مورد مثلا ۷ میلیارد نفت به کره جنوبی فروخته شده بود و دولت سیاهه فروش نفت به کره را که باید در اصل وصول میشد و به خزانه دولت واریز میشد و بعد دولت اون پول را به ریال از بانک مرکزی می گرفت تا خرج مخارجی کنه فقط سیاهه فروش را داده و از بانک پول تعادلش را گرفته اون سیاهه برای کره الزام پرداخت داره مثل چک می مونه ولی دولت کره زرنگ بوده و به بهانه تحریم ها گفته نمیتونه پول را به بانک مرکزی بده خوب بانک یک سیاهه دستش هست که پولش را به دولت داده ولی چک تو دستش نقد نمیشه اینجا دیپلماسی که کاری از دستش بر نمیاد ...مردان میدان کشتی کره ای حاوی مواد شیمیایی را به بهانه ای توقیف میکنند که کره مجبور بشه پول ایران را بده نمیتونه بگه نمیدم میگه نمیتونم چون باید پول اول بده بانکی در آمریکا بعد بیاد بانک مرکزی ایران ولی این احتمال وجود داره که آمریکا بلوکه اش کنه . این یک مورد از چندین موردی است که نشان میده واقعیت چی هستش . دولت نفت را می فروشد سیاه اون که مثل و شباهت به چک بی محل داره میده بانک مرکزی و تعادلش را میگیره و خرج میکنه و میگه اگه نمی تونی نقدش کنی مشکل تو هستش . اینجاست که همتی میگه دولت به بانک بدهکار و دولت هم رد میکنه . مثالش دقیقا همون که من یک فرش به کره فروختم چک ازش گرفتم دادم به دشما و پولش را گرفتم ولی چک نقد نمیشه . حالا بانک مرکزی مثل حالت معادل باید زورگیر اجیر کنه و پول را از صاحب چک بگیره . ق
خیلی ساده بیان کنم.
بانک مرکزی با دولت نسیه و چکی کار کرده و نه نقدی. حالا دولت میگه چک دادم برو نقدش کن. بانک هم چی رو نقد کنم.
اینجا ظاهرا تقصیر بانک مرکزیه، اما در واقعیت اینه که بانک مرکزی استقلال نداره و در بست تحت سلطه دولته.
راه درست اینه که مثل دیگر ممالک بانک مرکز رو از زیر سلطه دولت دربیارند.
اما کو گوش شنوا!!!!!!
حکایت آقای نوبخت از این نوع داستان است که به بانک مرکزی به گوید پول بلوکه شده ایران را در کره جنوبی به ریال به ما ( دولت )بده وبعد گرفتن پول به بانک مرکزی به گوید پولت در دست کره جنوبی است نه ما!!!!!!. دولت از شما قرض نکرده !!!!!!.
این موضوع نشان میدهد که دوستان اقتصاد بلد نیستند.
تحریم مملکت را نابود کرده ولی به این موضوع اشاره و تاکید نمیکنند بلکه موضوع را به شکل دیگری مطرح میکنند.
نفت صادر شده و دلار آن خارج از کشور سپرده شده . از طرفی معادل آن ریال چاپ کرده اند