پیمان جبلی هشتمین رئیس سازمان صداوسیما شد :
تغییرات زمانی قابل احساس است که تغییری مثبت برای ملتی که رفاه و آسایش برایشان شده آرزوی دست نیافتنی شده، ملموس و به چشم آید. والا این یکی برود و دیگری بیاید و سرسوزنی بفکر ملت نباشند و فقط تغییری ظاهری باشند، چه فایده دارد! مثلا دکتر عسگری که خود بنیاد گذارد فروشگاههای زنجیره ای رفاه بود و هست، چه کاری برای ملت کرد؟!، برای فروشگاه رفاه و دیگر سرمایه داران چه کرد؟ کارنامه ایشان چه خاصیتی برای ملت داشت؟ حال آنکه آیت الله رئیسی از صدای بلند در دارندگان تعارض منافع سخن میگوید! وزیر کشاروزی با جمعی از سرمایه داران جلسه بزرگ در سالنی بزرگ گرفتن ولی حاضر نبودند که از طرف مصرف کننده بی نوا دو نماینده از کانون یا صندوق بازنشستگی، حتی بصورت ظاهری دعوت کنند که حداقل وعده های رئیس جمهور در دارندگان تعارض منافع را در ظاهر عملی کنند. در آن جلسه که از جیب بیت المال برای تشکیل آن ریخت و پاش شد، برای خودشان بریدند و دوختند و نسخه صدتا یه غاز جدید تجویز شد.
آقای وزیر از به سر رسیدن دوران قیمتهای دستوری و تئوری جدید قرارداد خرید به جای خرید تضمینی، که ما با یک درصد شروع میکنیم ولی ظاهراً از اینترنت شنیده بودن که در بعضی از کشورها این یک درصد ما 45% و در بعضی کشورها 90% درصد است. هشت سال دولت 11 و 12 سفره های ملت را کوچکتر و کوچکتر کرد، حالا نوبت اجرا گذاشتن تئورهای وزرای دولت 13 و 14 است. باید وزارتی به وزارت خانه ها اضافه شود به نام وزارت چشم و گوش (مثل چند قرن پیش دولتها) دولت که وظیفه اش خبر بردن برای مرفعانی است که میخواهند برای ملتی که بنا به آمارها بیش از دو سوم آنها دخل و خرجشان از زمین تا آسمان فاصله دارد. هر چیزی که ملت ندار به آن رو میآورند گران و گرانتر میشود. سرعت گرانیها در دولت 13 سرعت بیشتری گرفته اند. نان سنگک و بربری و تافتون و ... که ایقدر بالا رفت که دیگر کسی از نرخ آنها خبری ندارد و هر بار برای خرید نان به نانوایی میروید باید قیمت آن را بپرسید، چون به تازگی مد شد که چند دانه که قابل شمارش است کنجد روی آن میرزند و آن را سه، چهار ، پنج، ... هزار تومان میفرشند.
سازمان میادین تره بار و میوه شهردای وقتی میخواهد کرایه این غرفها را گران میکند به غرفداران مجوز گران کردند، میدهند (البته نه به یکباره حال گرانها 30% ، 30% شده نه سالیانه بلکه ماهیانه و یا کمتر). عرفه ها شهرداری که در سطح تهران هزاران غرفه در صدها محل است فقط به گروه خاصی از اقوام کرایه داده میشوند. آنها هم حتما سبیلی چرب میکنند تا بتوانند قراردادهایشان را با این شرایط خاص تمدید کنند و پول این سیبل چرب کردندها را به عناوین مختلف و از راه های غیر متعارف باید کسب کنند، تا دستگاههای بالا دستی را راضی نگه دارند این هم یک نوع مبارزه با فساد شده است)!!
حالا در این فشارهای داخلی و خارجی و مفاسد که در تمامی زمینه ها قابل مشاهده و ملموس هستند، حضرات کاملاً مرفع و بی غم و قصه دور هم جمع میشوند که برای ملتی که فقط برای انتخابات و راه پیماییها افتخار در اختیار داشتن میکرفون صدا و سیما دارند، تئورییهای معشیتی جدید تجویز میکنند. ایکاش سخنان سخیفی که ملت ایران را باید گرسنگی داد تا خودشان را مجبور به تغییر در دولتشان کنند، به واقعیت نپیوندد، چون ملت باید تلافی بیش چهل سال مقاوت در برابر دشمن را بپردازند. آقای سعادتی نژاد بجای دور همهای بدون وجود نمایندگان مصرف کننده به سطح خیابانها بیاید تا بفهمید ملت از بی تدبیرها و تصمیمات آزمایشی به چه روزی افتاده اند. دردهای ملت با این گردهماییها اگر حل میشود، دکتر روحانی از طریق ویدیو کنفرانس این مشکلات را حل میکردند.
انشاالله موفق باشه
عملکرد افراد و نظر افکار عمومی مهمه
دکتر علی عسکری که اکثر مخاطبین سیما رو فراری داده به سمت شبکه های ماهواره ای
ببینیم این بنده خدا چکار میکنه
تغییرات زمانی قابل احساس است که تغییری مثبت برای ملتی که رفاه و آسایش برایشان شده آرزوی دست نیافتنی شده، ملموس و به چشم آید. والا این یکی برود و دیگری بیاید و سرسوزنی بفکر ملت نباشند و فقط تغییری ظاهری باشند، چه فایده دارد! مثلا دکتر عسگری که خود بنیاد گذارد فروشگاههای زنجیره ای رفاه بود و هست، چه کاری برای ملت کرد؟!، برای فروشگاه رفاه و دیگر سرمایه داران چه کرد؟ کارنامه ایشان چه خاصیتی برای ملت داشت؟ حال آنکه آیت الله رئیسی از صدای بلند در دارندگان تعارض منافع سخن میگوید! وزیر کشاروزی با جمعی از سرمایه داران جلسه بزرگ در سالنی بزرگ گرفتن ولی حاضر نبودند که از طرف مصرف کننده بی نوا دو نماینده از کانون یا صندوق بازنشستگی، حتی بصورت ظاهری دعوت کنند که حداقل وعده های رئیس جمهور در دارندگان تعارض منافع را در ظاهر عملی کنند. در آن جلسه که از جیب بیت المال برای تشکیل آن ریخت و پاش شد، برای خودشان بریدند و دوختند و نسخه صدتا یه غاز جدید تجویز شد.
آقای وزیر از به سر رسیدن دوران قیمتهای دستوری و تئوری جدید قرارداد خرید به جای خرید تضمینی، که ما با یک درصد شروع میکنیم ولی ظاهراً از اینترنت شنیده بودن که در بعضی از کشورها این یک درصد ما 45% و در بعضی کشورها 90% درصد است. هشت سال دولت 11 و 12 سفره های ملت را کوچکتر و کوچکتر کرد، حالا نوبت اجرا گذاشتن تئورهای وزرای دولت 13 و 14 است. باید وزارتی به وزارت خانه ها اضافه شود به نام وزارت چشم و گوش (مثل چند قرن پیش دولتها) دولت که وظیفه اش خبر بردن برای مرفعانی است که میخواهند برای ملتی که بنا به آمارها بیش از دو سوم آنها دخل و خرجشان از زمین تا آسمان فاصله دارد. هر چیزی که ملت ندار به آن رو میآورند گران و گرانتر میشود. سرعت گرانیها در دولت 13 سرعت بیشتری گرفته اند. نان سنگک و بربری و تافتون و ... که ایقدر بالا رفت که دیگر کسی از نرخ آنها خبری ندارد و هر بار برای خرید نان به نانوایی میروید باید قیمت آن را بپرسید، چون به تازگی مد شد که چند دانه که قابل شمارش است کنجد روی آن میرزند و آن را سه، چهار ، پنج، ... هزار تومان میفرشند.
سازمان میادین تره بار و میوه شهردای وقتی میخواهد کرایه این غرفها را گران میکند به غرفداران مجوز گران کردند، میدهند (البته نه به یکباره حال گرانها 30% ، 30% شده نه سالیانه بلکه ماهیانه و یا کمتر). عرفه ها شهرداری که در سطح تهران هزاران غرفه در صدها محل است فقط به گروه خاصی از اقوام کرایه داده میشوند. آنها هم حتما سبیلی چرب میکنند تا بتوانند قراردادهایشان را با این شرایط خاص تمدید کنند و پول این سیبل چرب کردندها را به عناوین مختلف و از راه های غیر متعارف باید کسب کنند، تا دستگاههای بالا دستی را راضی نگه دارند این هم یک نوع مبارزه با فساد شده است)!!
حالا در این فشارهای داخلی و خارجی و مفاسد که در تمامی زمینه ها قابل مشاهده و ملموس هستند، حضرات کاملاً مرفع و بی غم و قصه دور هم جمع میشوند که برای ملتی که فقط برای انتخابات و راه پیماییها افتخار در اختیار داشتن میکرفون صدا و سیما دارند، تئورییهای معشیتی جدید تجویز میکنند. ایکاش سخنان سخیفی که ملت ایران را باید گرسنگی داد تا خودشان را مجبور به تغییر در دولتشان کنند، به واقعیت نپیوندد، چون ملت باید تلافی بیش چهل سال مقاوت در برابر دشمن را بپردازند. آقای سعادتی نژاد بجای دور همهای بدون وجود نمایندگان مصرف کننده به سطح خیابانها بیاید تا بفهمید ملت از بی تدبیرها و تصمیمات آزمایشی به چه روزی افتاده اند. دردهای ملت با این گردهماییها اگر حل میشود، دکتر روحانی از طریق ویدیو کنفرانس این مشکلات را حل میکردند.