در مقاله اقتصاد شوفری به خوبی به مشکلات لاینحل اقتصاد ایران اشاره شده
از این دست هشدارهای دلسوزانه متخصصین کشور بسیار زیاده
ولی متاسفانه کو گوش شنوا
نمیدونم چرا در کشور ما ، نظام سیاسی هیچگونه ارزشی برای اقتصاد قایل نیست. شاید فکر می کنند مردم بالاخره خودشون یه جوری مشکلشون رو حل می کنند و حکومت باید فقط به فکز دغدغه های خاص خودش باشه.
وزارتخانه ها تبدیل شده به محل رانت بازی، وظایف اصلی شان که نظارت و هدف گذاری و سیاست گزاری برای نیاز های جامعه است را کامل به حاشیه بردند. در وزارت کشاورزی شما به مسئله برنج اشاره کردید در سایر محصولات کشاورزی و سموم دفع آفات کشاورزی، دلالان کشاورزان را به خاک سیاه نشاندند و دریغ از یک جو برنامه ریزی از طرف این وزراتخانه و دیگر دستگاههای مسئول.
متاسفانه این دولت که خود را اصولگرا می داند هیچ فرقی با دولتهای قبلی ندارد بلکه خیلی هم بدتر است چرا که سیاستهای شکست خورده دولت احمدی نژاد را دارد پیاده می کند آنهم نه بشکل قبل باز خود احمدی نژاد یک جاهایی دل نترسی داشت آقای رئیسی معلوم نیست چکار می خواهد انجام بدهد وزارتخانه هارا به یک عده بی سواد سپرده که فقط شعار می دهند از خودرو تا کشاورزی تا همه واقعا چرا بقول معروف حالا که همه حکومت یکدست شده چرا یک برنامه درست برای سیاست خارجی وداخلی ومعیشت مردم نمی ریزید خدا بداد مردم برسد در سال آینده با این وضع گرانی وفقر هزار برابر خواهد شد
ما به عنوان نیروهای متخصص ارگان مربوطه در حال حاصر درگیر در سامانه های وزارت جهاد کشاورزی مانند پهنه بندی برای توزیع کود و سیاک و دیم زار و براورد قیمت و پایش سن و ... بوده و به دلیل هر یک از ما در سطح سی تا ۴۰ آبادی شبانه روز و حتی در منزل درگیر ورود و ویرایش اطالاعات این سامانه های نه چندان کاربردی هستیم که حتی وقت صحبت با کشاورزان را نیز از دست داده ایم چه برسد به اینکه بتوانیم بازدید کنیم یا راهنمایی لازمی را انجام دهیم و به صورت کاملا منفعل صرفا به صورت ابزارهای ورود و ویرایش اطلاعات سامانه ها تبدیل شده ایم و به صورت بسیار ناکارآمد تمام وقت روز رو صرف رفتن به مراکز بسیار دور در آبادیها و نشستن پای کامپیوتر و سامانه و سپس برگشتن به محل زندگی میکنیم و این برنامه چنان ما را مستهلک نموده که از زندگی شخصی خویش نیز بیزار شدی ایم
اقایان محترم باور کنید مزیت نسبی ما کاشت برنج و هنوانه نیست .شاید خودکفایی با هزینه بسیار بالای تولید یک کیلو برنج یا هندوانه در یک مقطع جواب دهد ولی وقتی کشوری ماند ایران با میزان بارندگی پایین و ورشکستگی ذخایر آب زیرزمینی در کوتاه مدت و میان مدت(نگفتم بلند مدت چون زنگ خطر زده شده) مشکلاتی مانند زاینده رود پدید خواهد آورد که غول چراغ جادو هم نمیتواند مشکل را حل کند.
مخروبه وزارت جهاد که فاقد اطلاعات اولیه است. اصلا وزیر وارکان وزارتخانه میتوانند برنامه ریزی کنند . مدیران شایسته را بازنشسته کردن اما مدیران باج بده با وجود ۲۰ سال در هیات مدیره شرکتهای وابسته هنوز سرکار هستند چون پول مردم را درعلوم وزارتخانه قرار می دهند . هرکه سرخم کند مدیر شایسته جیب و وزارت است
از این دست هشدارهای دلسوزانه متخصصین کشور بسیار زیاده
ولی متاسفانه کو گوش شنوا
نمیدونم چرا در کشور ما ، نظام سیاسی هیچگونه ارزشی برای اقتصاد قایل نیست. شاید فکر می کنند مردم بالاخره خودشون یه جوری مشکلشون رو حل می کنند و حکومت باید فقط به فکز دغدغه های خاص خودش باشه.