صرفنظر از درستی یا نادرستی این طرح، یک موضوعی که گاه و بیگاه ممکنه پیش بیاد، تضاد منافع ملی در برابر منافع حوضه انتخابیه نمایندگان محترم مجلس هست. قطعأ منافع ملی اولویت دارد. البته تضادها زیاد هستند ولی انشاالله سوگند نمایندگان در بدو کارشان، جلوی همه آنها را میگیرد.
نفت و گاز هم برای خوزستان و بوشهر و هرمزگان هست - معادن هم فقط برای کرمان هست - ببینم دیگه پولی براتون می مونه که بخواید باهاش کشور داری کنید .
وقتی هر کس فقط قبیله خودشو ببینه یا فقط رفیقای خودشو میشه این
برای اینها مفهوم زندگی تو یک کشور در وهله اول و زندگی توی کره زمین در وهله دوم صرفا منافع خودشون هست .
پاسخ ها
ناشناس
||
۲۳:۰۳ - ۱۴۰۱/۰۱/۳۱
حتما باید از سهم نفت به این استانها سهم زیادی برسه نه اینکه برای آبادای کویرستانهای فارستان خرج بشه و نابودی خوزستان
با عرض پوزش
به عبارت ساده حضرات و در راس انها نمایندگان محترم مجلس که خود باید ناظر وحافظ قوانین و مقررات باشند خود ناقضین اصلی مقررات و قوانین در کشور شده اند و همه چیز را فروخته و باقی مانده آن را نیز به حراج می گزارند
صرفنظر از دعواهایی که انجام شده و خوبیها و بدیهای پتروشیمی، به نظرم خیلی جوانب این پرونده هست که هنوز برای مردم عادی روشن نشده. اول اینکه امکان تخصیص زمین بدون مجوز محیط زیست وجود نداره. وقتی زمین دادند قبلش همه مجوزها رو گرفتند. از مجوز های هیات دولت و شورای اقتصاد و خوراک تا مجوز محیط زیست. بدون اینها که زمین تخصیص نمیدند. حالا سوال اینجاست که این سازمان هایی که قبلا اوکی بودند و همینطور سازمان محیط زیست، چطوری یکشبه خواب نما شدند و مخالف ؟ آیا موضوع امضاهای طلایی مطرح نیست ؟ آیا عوض شدن معاونتی در سازمان محیط زیست که قبلا تائید داده و انتصاب معاونت جدید در سازمان محیط زیست از هفته اول فروردین امسال مشکوک نیست ؟ آیا تعویض مدیر سازمان محیط زیست استان مازندران در هفته پیش مشکوک نیست ؟ آیا صحبتهای معاونت پارلمانی محیط زیست در معارفه مدیر جدید محیط زیست مازندران که در فضای مجازی پر شده و جواب ایشون به شایبه هایی که وجود داره در خصوص دادن رشوه به برخی از افراد توسط سازمان محیط زیست مشکوک نیست ؟ آیا شروع این مخالفتها در فضای مجازی از هفته اول فروردین مشکوک نیست ؟ پتروشیمی یا هر صنعت دیگه ای میتونه هم خوب باشه هم بد. همین پتروشیمیها در اروپا و آمریکا و چین در کنار محیط زیست مثل دریا و رودخونه و جنگل هستند. اما حق ندارند آلودگی ایجاد کنند و اگر بکنند بیچارشون میکنند. اما در کشور ما ظاهرا سخت گیریها فقط در زمان امضا اولیه هستش که اون هم دلیلش مشخصه. اما زمانی که یه واحد به مرحله بهره برداری میرسه اصلا سازمان محیط زیستی وجود نداره و یا نظارتش بلا اثره. نمونش همین پتروشیمیهای جنوب و بد تر اون ها نیروگاه های سوخت فسیلی که در بسیاری از مناطق دنیا هستند اما در کشور ما دود و سرطان و هزار جور مریضی پخش میکنند بین مردم اما سازمان محیط در اینجور جاها ساکته و همراهی میکنه. عزیزان اینقدر موضوعات رو ملیتی و منطقه ای نبینید. محیط زیست عراق هم که خراب بشه ما توی ایران نتیجش رو میبینیم. مازندران و ماهشهر و عسلویه نداره. هر صنعتی هم خوب میتونه باشه هم بد. سیاست بازی رو بزاریم کنار. اگر زورتون میرسه بساط این امضاهای طلایی رو جمع کنید. قیمت امضای طلایی از چند سکه و سفارش به استخدام فرزندان در سالهای قبل، الان رسیده به گرفتن آپارتمان در ترکیه و قبرس و دوبی.
غربی ها سالهاست که دانش و تجهیزات پتروشیمی را با قیمت گزاف به ما و کشورهای مشابه ما می فروشند، بعد کارخانه های آلوده کننده را در کشورهای به اصطلاح در حال توسعه مثل ما منتقل می کنند و سپس مواد پتروشیمی تولید شده را به قیمت کم از ما خریداری می کنند.
اگر تحقیق کنید الان سالهاست که در اروپا کارخانه پتروشیمی تاسیس نمی شود.
پتروشیمی صنعتی فوق آلوده کننده است با تمام فیلتر ها و سیستم های تصفیه باز هم هوای اطراف، خاک اطراف و آب اطراف خود را آلوده می کنند.
پاسخ ها
کارشناس
||
۱۳:۳۴ - ۱۴۰۱/۰۱/۳۱
دوست عزیز شما درست میگوئید. مجوز پتروشیمی جدید در اروپا به این راحتی داده نمیشود و واحدهای قبلی را هم به عنوان دست دوم میفروشند. همینطور نیروگاه های اتمیشان را هم نابود میکنند. اما صنایع پایین دست پتروشیمی که اتفاقا سود سرشاری دارد را ادامه داده اند. علت اینست که آنها از این مرحله عبور کرده اند. یعنی در حال حاظر یا محصولات پایین دست تولید میکنند یا گریدهای خیلی خاص با ارزش افزوده. اما آیا ما بدون گذر از این مرحله میتوانیم وارد مرحله بعد شویم ؟