گفتگوی آزاد مثل گذاشتن پستانک دردهان کودک است.وقتی چیزی ازش بیرون نمیاد وعمل نمیشه و مسئولان خواسته ها وسیاست های خودشون روپیاده میکنن فایده ای نداره.باید احزاب مستقل تشکیل شود که صدای همه اقشار مردم باشه وپاچه خوا رو مجیز گو مسئولان نباشه. طرفدارمردم ودرد مردم باشه.باید رسانه های آزاد داشته باشیم.باید قوای سه گانه، مستقل ومنتخب مردم باشند وکسی براونها تسلط نداشته باشه
بسیار ابتکار جالبیه. دانش آموزها و دانشجوها برن یه گوشه با خودشون گفت و گو کنن تا بزرگترهایی که سوار کار هستن با خیال راحت کشور رو به اراده خودشون اداره کنن. چی بهتر از این؟