سالهاست هروقت مصاحبه یا اظهار نظر یا نوشته ای ازآقای بادامچیان می خوانم یک روح بی مبالات در اظهار نظر نسبت به افراد و گروه ها و درعین حال متملق را پشت سخنان و نوشته های ایشان می بینم. انسان موجود عجیبی است مثل ایشان که دراین سالها باید صدای پای مرگ را بلند تر بشنود و به قول خودش تدارک آن طرف را بکند این طور بی تقوا و بی قید حرف می زند. خداوند همۀ ما را حفظ کند
بادامچیان: ... "برخی تصور میکنند دلیل پذیرش قطعنامه این بود که جنگ تمام شود، ولی اینطور نیست بلکه جلوگیری از پیروزی و نصرت لشکر اسلام بود. ما برای اولین بار توانستیم در دو جبهه بجنگیم و در هر دو پیروز شویم. یکی در حلبچه در شمال عراق که راه فتح و پیروزی هم آنجا بود و دیگری از طریق جنوب"
جناب بادامچیان اصلا چنین نیست من در عملیات حلبچه حضور داشتم . همزمان در جنوب عملیات نداشتیم. در کل ما توان دو عملیات ر دو منطقه را نداشتیم و به صلاح هم نبود که چنین باشد.