این که مردم سو تغذیه دارند واقعا درسته. من خودم چند وقت پیش آزمایش دادم بسیاری از مواد معدنی بدنم در حد خطرناک پایین بود. دلیلش هم نداری نیست. دلیلش اینه که هزینه های تولید در مقابل فقر گسترده مردم طوری شده که تولید کنندگان از مواد درجه چند استفاده می کنند و دیگه حتی قشر ثروتمند هم غذای سالم پیدا نمی کنند. البته مواد غذایی با کیفیت با قیمت چند برابری در کشورهای همسایه تواهان داره و تولید کننده هم با توجه به نداری گسترده مردم ترجیح به صادرات میشه .
این سوال جدی مطرح هست که وقتی نمیتوانیم به اندازه کافی غذا تولید کنیم. هر بار هنگام خرید مواد غذایی میبینیم که خوراکی ها در چند روز گرانتر شده اند. وقتی بیشتر از نصف مردم سوتغذیه دارند، چرا اینهمه اتباع خارجی را به کشور راه میدهید؟ اگر این میلیونها اتباع در کشور ما نبودند حداقل قیمت مواد غذایی ده درصد کمتر بود. بسیاری از مردم ایران هستند که سالها هست گوشت قرمز مصرف نکرده اند. یکی از فروشگاه داران میگفت تا گوشت تنظیم بازار میاد اتباع به هم خبر میدهند و تو چند دقیقه همه را میخرند و برای مردم کشور چیزی نمیماند.
چیزی که ایشان میگویند درست است. باید گرسنگی سلولی را هم در نظر بگیریم یعنی دریافت کالری صرفا از قند و شکر منجر به سیری نمیشود و باید پروتئین و سایر مواد مورد نیاز را هم برای بدن تامین کرد. خیلی از مردم عمدتا غذاها با ارزش غذایی پایین مصرف میکنند و من خودم دیده ام. مثل برنج با خیارشور، یا سیبزمینی با روغن و پیازداغ یا نان با گوجه خیار و اینها باعث میشود که فرد همه املاح و مواد لازم را دریافت نکند.
در آینده ناتوانیهای جسمی و روحی درس اثر سو تغدیه هزینه های درمان را چه برای مردم و چه دولت بسیار بالا خواهد برد معلوم است با این حکمرانی فشل چه خواهد شد .