اگر اظهارات این نویسنده را درست فرض کنیم که تیم ملی پیر و خسته و فرسوده است پس چرا این تیم ازبکستان در خانه خودش و در مقابل اینهمه تماشاچی با دفاع ثابت 5 نفره یعنی فوتبال چرک به مصاف ایران امد و پس از ده نفره شدن تیم پیر و فرسوده ایران باز هم جرات نکرد وارد فاز تهاجمی بشود و از دفاع دست بردارد و اگر کمک داوران VAR نبود شکست این تیم حتمی بود. نویسنده معلوم است که از باشگاه پرسپولیس شیرینی گرفته تا علیه سرمربی تیم ملی هر مزخرفی که لایق خودش و باشگاه پرسپولیس متقلب است بنویسد. اگر تیم ملی ارژانتین هم جلوی اربکها بازی میکرد میشود ایرادهائی در بازی ارژانتین پیدا کرد و انرا بزرگنمادی کرد. حسادت و بخل وکینه و غرض ورزی هم حد و مرزی دارد.
بازیکنان باید حرف سرمربی را گوش دهند تا بعداً مآخده نشده و سرکوفت نشوند. بنابراین بازیکنان نمی توانند قابلیت های فردی و گروهی خود را در زمین به نمایش بگذارند و تنها ترس سرمربی به آنان منتقل میشود بدون خلاقیت و این عامل باعث شکست تیم می شود.
ظاهراً با این شیوه بازی ما را از قطار جام جهانی به بیروت پرت خواهند کرد.
تیم ملی فقط به برکت!!!! حسادت و رقابت چندبازیکن بهم و باهم! میچرخه که از لج و عقده و حسادت همدیگه، گهگاهی گل میزنند!! وگرنه نه انسجام دارند نه برنامه ریزی!!