پس این همه راجع به «قرارداد راهبردی» تبلیغ می شد چه شد؟ خوب از اولش هم مشخص بود که روسیه با وزنه ی همسنگ خودش سر میز خواهد نشست. مقدمه ی موافقت از سوریه شروع شد. روسیه فقط ایران را به عنوان یک برگ برنده می خواهد. عشق یکطرفه و «نظر به چپ» آخرش همین است.
درست است که ایران نیاز به روسیه و حمایت آن کشور دارد ولی روسیه به ایران نیاز بیشتری دارد اگه حمایت ایران از روسیه نبود در جنگ شکست می خورد و این مطلب را پوتین بهتر می داند
روسیه هر توافقی که به نفعش باشه انجام میده تو سیاست رفاقت معنایی نداره درستشم اینه هر سیاستمداری باید به فکر منافع ملتش باشه.چیزی که ما تو کشورمون نداریم .