من صدای بی نظیر استاد شجریان را دوست دارم اما برخی عقایدش را نه....متاسفانه ایشان اولا از بیخ منکر عرفان بودند و سعدی و حافظ و مولانا را عارف نمی دانستند و اشعار سراسر عرفانی آنها را تجلیات عشق ها و علاقه های ظاهری و دنیوی می دانستند و ثانیا مراسم ترک ها در تجلیل و یادبود و تعظیم به مولانا از جمله رقص سماع را به باد استهزاء می گرفتند و ثالثا مولانا را فارس زبان می دانستند در حالی که ترک زبان بود اما پارسی گو...و سعی می کردند مولوی را که شخصیتی ماورای زبان و قومیت بود و می گفت: پس زبان همدلی خود دیگر است...همدلی از همزبانی بهتر است در ملیت و زبان و کشور و استان خودشان مصادره کنند. این طرز فکر شجریان را اصلا دوست نداشتم. من به مدت چهل سال با صدای شجریان به آسمان عرفان و معنویت رفته ام وقتی شنیدم که عرفان را انکار کردند از درون فروریختم و افسوس خوردم 
به یک جمله قضاوت نکنید بقیه سخنان و استنادات را بشنوید از سر دلسوزی سخن می گوید آقای ناظری چرت گفته؛ مگر سعدی و حافظ و فردوسی که در ایران هستند از بین رفتهاند؟ واقعا استاد ناظری حق گفت. کجا در ایران مولانا رو معرفی میکنند، کدام تکریم و بزرگداشت و تبیین مبانی فکری و اندیشه عرفانی مولانا، حقیقت تلخ است. مولانا نه در ایران زاده شده و نه در ایران از دنیا رفته حالا چه رلطی به ایران داره
خنده دار نیست؟ یه بیت از شعر هاشو نمیتونن به زبان اصلی بخونن چیو ثتبرکردن به نام خودشون؟؟؟