80 درصد این دانشگاهها با دبیرستان فرقی ندارند. من می توانم قسم بخورم که اساتید این دانشگاهها -که نمی دانم با چه معیارهایی انتخاب شده اند -حتی توانایی تدریس در مقطع دبیرستان و راهنمایی را هم ندارند. این حرف مرا دال بر مبالغه نگیرید. به نظرم بجای توسعه دانشگاههایی مثل آزاد یا پیام نور که دانشجویان آنها به اندازه یک دبیرستانی هم سواد ندارند، باید چنین دانشجویانی را با تاسیس مراکزی با مهارت های کار آشنا کرد. من به قران در شگفتم که دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاههای آزاد و پیام نور چگونه می توانند در شهرستانی که حتی یک کتابخانه درست و حسابی ندارد، پایان نامه دکتری یا ارشد بنویسند. این پایان نامه ها حتی با کار کلاسی دبیرستانی فرقی ندارند. توسعه کمی دانشگا ابدا مهم نیست. به نظرم اگر سطح علمی دبیرستان هایمان را ارتقا بدهیم بهتر از توسعه دانشگاههاست.
چه خاصیتی دارد؟ کیفیت مهم است که جایش خالی است. 10 دانشگاه تراز اول با 1000 دانشجوی ماهر و باسواد بهتر از 1000 دانشگاه (کارخانه بیکارسازی) با فارغ التحصیلان کم سواد.
خیلی عجیبه!!! این که تو هر ده کوره ای واحد زده!!!