خودشان نرخ کالاها را بالا میبرند(در اینجا ارز را) و سپس مقدار خیلی کمی نرخ ها را پایین می آورند تا :
1-دولت تاجر مسلک ما سود کند
2- عزیز دل مردم شوند که به به چه مسئولین دلسوزی داریم همش به فکر مردم هستند.(به فکر در آوردن پدر مردم هستند)
این یک اشتباه است که فکر کنیم قیمت ارز اگر بالا برود کشور زیان می بیند. قیمت غیر واقعی و پائین ارز یعنی سوبسید به تولید کنندگان خارجی، مسافران به کشور های خارجی، وارد کنندگان قاچاق و غیر قاچاق کالا و در نهایت نابود کردن تولید کننده داخلی. این سیاست سالهاست به درست یا غلط توسط دولتمردان انجام می شود و راه نجات جامعه حتی قبل از اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها به قیمت واقعی رساندن ارز و حتی بیشتر از آن است. قیمت واقعی برابری دلار و ریال امروز نزدیک به 30000 ریال است. یعنی سه هزار تومان که اگر یک عاقل این کار را بکند و یا حتی به 4 هزار تومان دلار را برساند به تولید کننده داخلی خدمت کرده و برای مردم هم مرک یکبار و شیون یکبار اتفاق می افتد. امروز برادران جینی ما از دولت خدمتگذار در نرخ برابری ارز نزدیک به 70 درصد سوبسید می گیرند و ما به دنبال هدفمند کردن سوبسیدهای داخلی هستیم. خدا به ما رحم کند
کدام اقتصادی تاب و توان تحمل این شوک های غیرمنتظره را دارد؟
دیگر چیزی به نابودی کامل بخش خصوصی باقی نمانده است و به زودی شاهد روزی خواهیم بود که تتمه ی آنچه که هنوز در ایران تولید می شود نیز وارد شود و فاتحه ی صنعت ایران پس از 80 سال تلاش صنعتگران و مهندسان خوانده شود.
چرا كساني كه با اجرای سیاستهای غلط باعث گراني و مشکلات مردم ميشوند . بعنوان مجرمان اقتصادي محاكمه نميشوند . آيا بگذاريم مثل بن علی تونس بعد از اينكه از مملكت فرار كرد . محاكمه اش كنيم چرا اگر يك كارمند دولت اختلاص كند محاكمه ميشود ولي مسئولین رده بالا مبرا از محاكمه هستند و معمولا نهايتا استيضا ميشوند و نه محاكمه و زندان