حدود دو ماه پیش نیمههای شب، یکی از بستگانم مشکلی براش پیش آمد و رفت اورژانس. و متخصص قلب تجویز کرد: آنژیوگرافی.
نتیجه: 20 درصد گرفتگی قلبی. تجویز: درمان دارویی.
چند هفته گذشت و قرعهی کار به نام پدر و مادر خودم افتاد.
تجویز: آنژیوگرافی.
تنها شانس ما این بود که پسرخالهام از آمریکا آمده بود ایران. نسخه ها رو دید و گفت «مشکل که دارد، ولی چرا آنژیوگرافی؟ توی ایران مگر سیتیآنژیو ندارید؟». این اصطلاح جدید ِنجاتبخش را پی گرفتیم و رسیدیم به بیمارستان قلب و دی و بیمارستان امام خمینی. آمار گرفتیم از اینطرف و آنطرف که فرقاش را ببینیم با آنژیوگرافی، که پزشکهای قلب همگی گفتند «به دقت آنژیوگرافی نیست، نکند گول بخورید ها!».
حالا حسن سیتیآنژیو این بود که تیغ نمیزدند رگ کشاله را پاره کنند و یک دوربین بفرستند توی رگها. یعنی خون نمیپاشید تا سقف اتاق آنژیوگرافی. بعد هم یک کیسهی شن نمیگذاشتند روی پای آدم که خون نزند بیرون. یک مادهی رادیواکتیو تزریق میشد و با یک دستگاه شبیه امآرآی همان کار انجام میشد. بدون هیچ ترس و اضطرابی. بدون ریختن یک قطره خون.
فقط گیر کردهبودیم سر آن «به دقت آنژیوگرافی نیست، گول نخورید ها».
حالت واضح و مشترکی که توی چشمهای همهی آن متخصصین قلب دیدم «جاخوردن بود». نمیدانستند از کجا فهمیدهایم اسم سیتیآنژیو را. به پدرم گفتم بیشتر مشورت کند، که بوی پول دارم حس میکنم!! . تحقیق انجام شد و نتیجه جالب بود. «سیتی آنژیو» نه تنها دقتاش کمتر از آنژیو نبود، که مقایسهشان شبیه بود به مقایسهی فلاپیدیسک و دیویدی. تفاوت تکنولوژیها بالای بیستسال بود.دلمان قرص شد و هردوشان جمعا با هزینهای حدود هشتصدهزار تومان سیتیآنژیو را انجام دادند و شکر خدا مجموع گرفتگی هردوشان روی هم 20 درصد هم نبود. آن شرافت گمشده کجاست؟
عرض میکنم.
هزینهی آنژیوگرافی (که تیغ دارد و ترس و خون) حدود یک تا یکونیم میلیون تومان برای هر نفر است ، و هزینهی سیتیآنژیو حدود چهارصدهزار تومان.
زمانی که صرف آنژیوگرافی میشود با احتساب یک تا دو شب بستری بودن بعد از آن (جدای از وقتهای پذیرش و نوبتدهی و...) حدود دو روز است، و وقتی که صرف سیتیآنژیو میشود (باز هم جدای از پذیرش و نوبتدهی و...) حدود نیمساعت. ترس و اضطرابشان را هم مقایسه نکنم که لابد میدانید.
پس گیر این پزشکهای متخصص قلب کجاست؟
مشکل خیلی پیچیده نیست. آنژیوگرافی را فقط متخصص قلبی که دورهی مخصوص آنژیوگرافی را دیدهباشد میتواند انجام بدهد، ولی سیتیآنژیو را یک رادیولوژیست (که البته او هم باید دوره دیدهباشد) میتواند انجام دهد. یعنی انحصار آنژیوگرافی دست صنف خودشان است و انحصار سیتیآنژیو دست دیگران. چون طبیعتا یک مرکز پزشکی ترجیح میدهد برای انجام کاری مشابه، حقوق خیلی کمتر یک رادیولوژیست را بدهد تا حقوق بالای یک متخصص قلب را.
خوب تجارت کثیف متخصصین قلب (که فرق میکند با جراح قلب) را که میبینید،
اما حالا عمق فاجعه کجاست؟
عمق فاجعه اینجاست که این جماعت نخورده و ندار نیستند. هشتشان گرو نهشان نیست. خیلی راحت میتوانند ماهی شش هفت میلیون تومان دربیاورند (وخیلی هم بیشتر از اینها). اما باز گداصفتانه چشمشان دنبال درصدی است که از هر آنژیوگرافی بهجیب میزنند، بیاینکه به فکر سلامتی و راحتی بیمار باشند. حتی گستاخی و دزدی (که اتفاقا حقیقت معنای دزدی همینجاست) را بهحدی میرسانند که تمام تلاششان را بهکار میگیرند برای پشیمان کردن بیمار از دستیابی به راه تشخیص جدیدتر و کمهزینهتر و آسانتر، تازه اگر بگذریم از هماهنگیهای پلیدشان برای «ناشناخته ماندن» این تکنولوژی.
بعد از پدر و مادرم داییم هم رفت سراغ چکآپ. ده سال پیش آنژیوگرافی کردهبود و حالا باید دوباره تست ورزش میداد. مشکل داشت تستاش.
تجویز:آنژیوگرافی.
پیش چهار-پنجتا از بهترین متخصصین قلب تهران رفت (که اگر هر شخصی فکر میکند صداش به جایی میرسد خواست اسامی را بهاش میدهم) و همه گفتند آنژیوگرافی. آنقدر چربزبانی و بازاریابی کرده بودند برایش که ما هرچه میگفتیم بیا اول برو سیتیآنژیو، -با اینکه میترسید از آنژیوگرافی- قبول نمیکرد و استدلال پزشک را پذیرفتهبود به این توجیه که اگر رگاش گرفتهبود همانجا یکباره برایش بالن میزنند یا استنت میگذارند و چه و چه. تاکید هم کردهبودند «اورژانسی»ست و حتا از سفر با ماشین یا هواپیما یا هر وسیلهی دیگری منعاش کردهبودند و نوبت اضطراری هم بهش دادهبودند «همین فردا صبح».
به هر زحمتی بود راضیش کردیم برود سیتیآنژیو و رفت و نتیجه: گرفتگی جزیی.
درمان: یکی دوتا قرص فقط.
این فریاد را کجا باید زد؟ به کی باید گفت پزشکهای مملکت تبدیلشدهاند به حسابهای بانکی ناطق؟ جالبی قضیه میدانید کجاست؟ کمی بیشتر تحقیق کردیم، قیمت دستگاه سیتیآنژیو کمتر از سهمیلیون دلار است. پولی که یعنی هیچ! ولی فقط سهتا توی ایران داریم. چرا؟ چرا؟ چون آنها که باید تایید کنند خودشان متخصص قلباند و بازارشان بهخطر میافتد.
.
«... سوگند یاد میكنم كه: از تضییع حقوق بیماران بپرهیزم و سلامت و بهبود آنان را بر منافع مادی و امیال نفسانی خود مقدم دارم...»
بگذارید این پیام در راه خود گره گشای مشکل مردم گردد.
حالا دیدید ایرانی چقدر بدبخت شده و هر بلایی سرش بیاید حقش است
پاسخ ها
اسماعیل پرتوی
||
۱۶:۲۴ - ۱۳۹۱/۰۸/۰۱
نمیخوام بگم مطلب شما صحیح نیست، ولی طرف دیگه قضیه رو هم ببین. سی تی آنژیو دقت آنژیوگرافی رو نداره در نتیجه در بسیاری از بیماران بعد از سی تی آنژیو انجام آنژیوگرافی هم لازم میشود (که خوشبختاته در مورد بیمار شما اینطور نبود). در آنصورت بسیاری بیماران فکر میکنند که سی تی آنژیو بیخودی و برای پول انجام شده!! من خودم دهها مورد دیدم که به انجام سی تی آنژیو اعتراض داشتند و معتقد بودند دکتر قلب با رادیولوژیست همدسته!
منکر کارهای خلاف برخی پزشکان نیستم ولی این رو هم در نظر داشته باشید که همه تستها به درد همه بیماران نمیخورند. برای خود شما اگر بعد از سی تی آنژیو، آنژیوگرافی هم لازم میشد نمیگفتی دکترها الکی سی تی آنژیو کردند که پول بگیرند؟؟!
ناشناس
||
۱۷:۳۷ - ۱۳۹۱/۰۸/۰۱
لطفا وقتی یک مقاله بدون سند در بخش نظرات کپی میکنید، منبعش رو بگید.
این مقاله خیلی قدیمی هست و ضمنا از نظر علمی هم اشکالاتی بر آن وارد است
لطفا تابناک در مورد انتشار مطالب بیشتر دقت کند
يه سوال
من بابت بيمه تكميلي براي3 نفر حدود 15000تومان ميدم و بابت بيمه خدمات درماني سه نفر 11 هزار تومان. ولي 80 درصد هزينه درمان من با بيمه تكميلي است. بيمه خدمات درماني چه ميكند؟؟؟؟ قطعا بيمه تكميلي از اين مبلغ سود هم ميكند كه همه جراحيهاي ما را بدون سقف قبول ميكند و حتي درصدي از زيرميزي پزشك را هم متقبل ميشود. ببينيد ناكارآمدي سازمان بيمه خدمات درماني تا چه حد واضح و روشن است
به نمایندگی از طرف تعدادی از بیماران ام اس این نامه را برایتان ارسال می کنم شاید دلتان به رحم آمد و مرحمی برای ما بیماران ام اس باشید شاید که دردهایمان کمی بهبود یابند.
چند ماهی است پزشکم هر دارویی را برایم نسخه می کند در داروخانه ها پیدا نمی شود و مجبور می شوم نسخه ای دیگر بگیریم. متاسفانه داروهای اصلی بیماری ام اس در بازار قحطی شده است . امروز خبری را دیدم درخصوص صرفه جویی ارزی در امور دارویی . آیا اطلاع دارید اگر در این زمینه صرفه جویی شود و داروهای اصلی ما بیماران ام اس به دستمان نرسد چه اتفاق خواهد افتاد :
• آیا می دانید اگر داروها به ما نرسد کنترل ادرار را از دست خواهیم داد
• آیا می دانید اگر داروها به مانرسد دستها و پاهایمان فلج خواهد شد
• آیا می دانید اگر داروها به ما نرسد کور خواهیم شد
• آیا می دانید اگر داروها به ما نرسد اندام داخلی بدنمان از کار خواهند افتاد
• آیا می دانید اگر داروها به ما نرسد کودکمان در حین شیر خوردن از دستمان به زمین خواهد افتاد
• آیا می دانید اگر داروها به ما نرسد درد تمام وجودمان را خواهد گرفت
• آیا می دانید داروی ایرانی تولید شده فاقد کیفیت مطلوب مواد اولیه می باشد
• آیا می دانید داروی تولید شده ایرانی فقط مختص برخی از بیماران ام اس می باشد نه برای همه
• آیا می دانید راههای دیگری هم برای صرفه جویی ارزی وجود دارد
پس قبل از آنکه دیر شود و همه بیماران را در تختهای بیمارستان ببینید کاری بکنید
نگذارید بیماران ام اس شما و خانواده هایتان را نفرین کنند که به این بیماری مبتلا شوید
پاسخ ها
ناشناس
||
۱۹:۰۰ - ۱۳۹۱/۰۸/۰۱
من به عنوان یک پزشک این صحبتها را تایید میکنم
ولی کو گوش شنوا؟؟؟؟
رحیم
||
۰۸:۰۶ - ۱۳۹۱/۰۸/۰۲
حرف دل منو گفتی،ای خدا کمک، کمک.
خواهرم داره هر روز بدتر میشه ،
پزشکان هم جزو همین اجتماع هستند. چطور توقع دارید یک پزشک رفتاری متفروت از خود نشان دهد؟ وقتی قیمت خوراک و پوشاک و اجاره مطب و منزل یک پزشک در مدت 6 ماه 2 برابر میشود، چطور توقع دارید دستمزدها مثل قبل باقی بماند؟ تمام اقشار از مکانیک بگیر تا راننده تاکسی و وکیل و عاقد و .... دستمزدهایشان را از عید تا بحال 2 برابر کرده اند.
در ضمن این حقوق 9-5 میلیون پزشک خانواده فقط یه شعار تبلیغاتیه. در عمل 50 در صد این مبلغ رو به بهانه های مختلف کسر میکنند و تازه اون مبلغ باقیمانده را هم بعد از 1 سال پرداخت میکنند!
پزشکان تافته جدا بافته نیستند، ولی هیچکدوم از شما شده در سن بالای 35 سالگی بیشتر از 8 ماه زن و بچه و شغلتون رو رها کنید و روزی 14 ساعت درس بخونید تا از پس امتحان بورد بربیایید؟ یا تا بحال 36 ساعت بیدار و سرپا مشغول کار بودید؟
مشکل مردم اینه که فکر میکنند پزشکان از روز اول دانشگاه مشغول تفریح و پول درآوردن هستند. نه عزیز من، من 38 سالمه، تازه 4 ماه پیش درسم تموم شد. کل حقوق دریافتی من از بیمارستان هم به مدت 4 سال ماهیانه 650 هزار تومن بود!
پاسخ ها
ناشناس
||
۱۹:۰۰ - ۱۳۹۱/۰۸/۰۱
من هم با دکتر پرتوی موافقم
باید به وضعیت بیمه ها رسیدگی بشه و نکته اینجاست که تعداد کمی از پزشکان درآمدهای میلیاردی دارند. والله من پزشک هنوز خانه شخصی نتونستم بخرم و ماشین زیر پام رو بابام بهم داده
خانم دکتر هنوز کسی ارز 1226 تومان برای دارو نگرفته ولی برای داروهای سرطان که با ارزهای قبلی خریداری شده دیشب یک میلیون و چهارصدهزارتومان به داروخانه 13 آبان پرداخت کردم.قبلا این مبلغ 600هزارتومان بود(بیش از دوبرابر افزایش)
فکری به حال داروهای گران سرطان مخصوصا" داروهای بیولوژیک که بسیار در درمان موثر اما بسیار گران هستند بکنید چون هر کسی که ندارد باید سرش را بگذارد زمین و به معنای واقعی کلمه بمیرد.
در بیمارستان های دولتی و مراکز دانشگاهی از کاتتر های آنژیوگرافی چند باره استفاده میکنند و حال انکه تمام این کاتتر ها مستقیما در خون بیماران غوطه ور است.از انجائیکه همه پول رفتن به بیمارستان خصوصی ندارند لازم است در این مورد تحقیقی انجام شود. به دلیل مشکل هزینه از بیماران در بسیاری موارد چک هپاتیت یا بیماریهای متقله از خون انجام نمی پذیرد . کاش حداقل در این مورد به بیماران اطلاع رسانی شود تا خودشان کاتتر ها را از بیرون بخرند.
وقتی همیشه بیمه ها کارشکنی می کنند و بموقع طلب های پزشکان ،داروخانه ها و بیمارستان ها را پرداخت نمی کنند(مخصوصا بیمه نیروهای مثلا که با تعداد انگشت شمار ی پزشک قرارداد دارد) ،بیشتر از این هم نمی توان انتظار داشت!!!!!!!
سر کار خانم دکتر دستجردی نسبت انجام سزارین به زایمان طبیعی توسط خود شما جهار برابر نرمال است
رطب خورده منع رطب کی تواند
همه امان مثل همیم گله فایده ای ندارد
نتیجه: 20 درصد گرفتگی قلبی. تجویز: درمان دارویی.
چند هفته گذشت و قرعهی کار به نام پدر و مادر خودم افتاد.
تجویز: آنژیوگرافی.
تنها شانس ما این بود که پسرخالهام از آمریکا آمده بود ایران. نسخه ها رو دید و گفت «مشکل که دارد، ولی چرا آنژیوگرافی؟ توی ایران مگر سیتیآنژیو ندارید؟». این اصطلاح جدید ِنجاتبخش را پی گرفتیم و رسیدیم به بیمارستان قلب و دی و بیمارستان امام خمینی. آمار گرفتیم از اینطرف و آنطرف که فرقاش را ببینیم با آنژیوگرافی، که پزشکهای قلب همگی گفتند «به دقت آنژیوگرافی نیست، نکند گول بخورید ها!».
حالا حسن سیتیآنژیو این بود که تیغ نمیزدند رگ کشاله را پاره کنند و یک دوربین بفرستند توی رگها. یعنی خون نمیپاشید تا سقف اتاق آنژیوگرافی. بعد هم یک کیسهی شن نمیگذاشتند روی پای آدم که خون نزند بیرون. یک مادهی رادیواکتیو تزریق میشد و با یک دستگاه شبیه امآرآی همان کار انجام میشد. بدون هیچ ترس و اضطرابی. بدون ریختن یک قطره خون.
فقط گیر کردهبودیم سر آن «به دقت آنژیوگرافی نیست، گول نخورید ها».
حالت واضح و مشترکی که توی چشمهای همهی آن متخصصین قلب دیدم «جاخوردن بود». نمیدانستند از کجا فهمیدهایم اسم سیتیآنژیو را. به پدرم گفتم بیشتر مشورت کند، که بوی پول دارم حس میکنم!! . تحقیق انجام شد و نتیجه جالب بود. «سیتی آنژیو» نه تنها دقتاش کمتر از آنژیو نبود، که مقایسهشان شبیه بود به مقایسهی فلاپیدیسک و دیویدی. تفاوت تکنولوژیها بالای بیستسال بود.دلمان قرص شد و هردوشان جمعا با هزینهای حدود هشتصدهزار تومان سیتیآنژیو را انجام دادند و شکر خدا مجموع گرفتگی هردوشان روی هم 20 درصد هم نبود. آن شرافت گمشده کجاست؟
عرض میکنم.
هزینهی آنژیوگرافی (که تیغ دارد و ترس و خون) حدود یک تا یکونیم میلیون تومان برای هر نفر است ، و هزینهی سیتیآنژیو حدود چهارصدهزار تومان.
زمانی که صرف آنژیوگرافی میشود با احتساب یک تا دو شب بستری بودن بعد از آن (جدای از وقتهای پذیرش و نوبتدهی و...) حدود دو روز است، و وقتی که صرف سیتیآنژیو میشود (باز هم جدای از پذیرش و نوبتدهی و...) حدود نیمساعت. ترس و اضطرابشان را هم مقایسه نکنم که لابد میدانید.
پس گیر این پزشکهای متخصص قلب کجاست؟
مشکل خیلی پیچیده نیست. آنژیوگرافی را فقط متخصص قلبی که دورهی مخصوص آنژیوگرافی را دیدهباشد میتواند انجام بدهد، ولی سیتیآنژیو را یک رادیولوژیست (که البته او هم باید دوره دیدهباشد) میتواند انجام دهد. یعنی انحصار آنژیوگرافی دست صنف خودشان است و انحصار سیتیآنژیو دست دیگران. چون طبیعتا یک مرکز پزشکی ترجیح میدهد برای انجام کاری مشابه، حقوق خیلی کمتر یک رادیولوژیست را بدهد تا حقوق بالای یک متخصص قلب را.
خوب تجارت کثیف متخصصین قلب (که فرق میکند با جراح قلب) را که میبینید،
اما حالا عمق فاجعه کجاست؟
عمق فاجعه اینجاست که این جماعت نخورده و ندار نیستند. هشتشان گرو نهشان نیست. خیلی راحت میتوانند ماهی شش هفت میلیون تومان دربیاورند (وخیلی هم بیشتر از اینها). اما باز گداصفتانه چشمشان دنبال درصدی است که از هر آنژیوگرافی بهجیب میزنند، بیاینکه به فکر سلامتی و راحتی بیمار باشند. حتی گستاخی و دزدی (که اتفاقا حقیقت معنای دزدی همینجاست) را بهحدی میرسانند که تمام تلاششان را بهکار میگیرند برای پشیمان کردن بیمار از دستیابی به راه تشخیص جدیدتر و کمهزینهتر و آسانتر، تازه اگر بگذریم از هماهنگیهای پلیدشان برای «ناشناخته ماندن» این تکنولوژی.
بعد از پدر و مادرم داییم هم رفت سراغ چکآپ. ده سال پیش آنژیوگرافی کردهبود و حالا باید دوباره تست ورزش میداد. مشکل داشت تستاش.
تجویز:آنژیوگرافی.
پیش چهار-پنجتا از بهترین متخصصین قلب تهران رفت (که اگر هر شخصی فکر میکند صداش به جایی میرسد خواست اسامی را بهاش میدهم) و همه گفتند آنژیوگرافی. آنقدر چربزبانی و بازاریابی کرده بودند برایش که ما هرچه میگفتیم بیا اول برو سیتیآنژیو، -با اینکه میترسید از آنژیوگرافی- قبول نمیکرد و استدلال پزشک را پذیرفتهبود به این توجیه که اگر رگاش گرفتهبود همانجا یکباره برایش بالن میزنند یا استنت میگذارند و چه و چه. تاکید هم کردهبودند «اورژانسی»ست و حتا از سفر با ماشین یا هواپیما یا هر وسیلهی دیگری منعاش کردهبودند و نوبت اضطراری هم بهش دادهبودند «همین فردا صبح».
به هر زحمتی بود راضیش کردیم برود سیتیآنژیو و رفت و نتیجه: گرفتگی جزیی.
درمان: یکی دوتا قرص فقط.
این فریاد را کجا باید زد؟ به کی باید گفت پزشکهای مملکت تبدیلشدهاند به حسابهای بانکی ناطق؟ جالبی قضیه میدانید کجاست؟ کمی بیشتر تحقیق کردیم، قیمت دستگاه سیتیآنژیو کمتر از سهمیلیون دلار است. پولی که یعنی هیچ! ولی فقط سهتا توی ایران داریم. چرا؟ چرا؟ چون آنها که باید تایید کنند خودشان متخصص قلباند و بازارشان بهخطر میافتد.
.
«... سوگند یاد میكنم كه: از تضییع حقوق بیماران بپرهیزم و سلامت و بهبود آنان را بر منافع مادی و امیال نفسانی خود مقدم دارم...»
بگذارید این پیام در راه خود گره گشای مشکل مردم گردد.
حالا دیدید ایرانی چقدر بدبخت شده و هر بلایی سرش بیاید حقش است
منکر کارهای خلاف برخی پزشکان نیستم ولی این رو هم در نظر داشته باشید که همه تستها به درد همه بیماران نمیخورند. برای خود شما اگر بعد از سی تی آنژیو، آنژیوگرافی هم لازم میشد نمیگفتی دکترها الکی سی تی آنژیو کردند که پول بگیرند؟؟!
این مقاله خیلی قدیمی هست و ضمنا از نظر علمی هم اشکالاتی بر آن وارد است
لطفا تابناک در مورد انتشار مطالب بیشتر دقت کند