مردم تبريز و آذربايجان نشان داده اند که حاضر نيستند به متکديان کمکي بدون تفکر کنند ولي همين مردم بعد از زلزله ورزقان خودشون را نشان دادند که چه انسانهاي نوعدوستي هستند.
در بازار تبریز در مغازهای بودم که گدایی (خانم)
تقاضای کمک از صاحب مغازه کرد
صاحب مغازه با احترام گفت خانم شما لازم نیست مراجعه کنید آدرس بدهید ما بر رسی میکنیم اگر نیازمند باشید ماهیانه مستمندی
از طریق بانک پرداخت میکنیم.
خانم بدون دادن آدرس خارج شد!
من بعنوان یک دانشجو چهار سال در تبریز بوده ام .مردمان تبریز از دیر باز سخت کوش و فعال بوده اند،و از بیکاری متنفرند.آنان اگر عرصه را برای فعالیت خود در زادگاه خود تنگ ببینند برای کسب روزی حلال مهاجرت می کنند.به جرات میتوان گفت تبریزیها بیشترین تحرک جغرافیایی را برای پیدا کردن شغل در بین کلانشهرها دارد.تبریزیها یک عادت خوب و ممتاز دارند که بنده از نزدیک بعنوان یک میهمان شاهد آن بوده ام که خودشان به آن مقید بودن می گویند.حتی فقیر ترین افراد شهر مقید به چارچوب های فرهنگی خاص هستند و دوست ندارند به لحاظ رفتاری که انجام میدهند مورد بی احترامی واقع شوند.من این شهر را بسیار دوست دارم و با یاد خاطرات آن احساس آرامش می کنم.
فرهنگ این خطه عزیز از کشورمان مهمترین عامل در این امر می باشد چرا که فرهنگ وغیرت کاری آنها اجازه دست دراز کردن جلوی کسی را به آنها نمیدهد واین خیلی مهم است
بهش اعتماد داریم