نحوه مطلوب ملاقات بابیماررابایدبیمارستانهاآموزش دهند.
متاسفانه بعضی بیمارستانها حتی مایع دستشویی ندارند چه برسدبه آموزش.انتخاب مدیر بیمارستان بایدضابطه ای باشد نه رابطه ای
بسیارجالب بودبخاطر همین موضوع که من هم به اطرافیان می گفتم الان بدترین فرد هستم .روال بیمارستانهای کشورماچه خصوصی وچه دولتی طوری است که مریض نمی تواند استراحت کندمثلاچندمریض دریک اتاق کوچک بستری هستند صبح زود مسئول صبحانه بیمارستان باسروصدای زیادوبازدن چرخ دستی به درودیوارصبحانه راتقسیم می کند که مریضها ازخواب می پرندبعدازصبحانه مسئول نظافت هم بهمین ترتیب تختها راجابجا می کندوآسایش راازبیمار می گیردوبعدازآن یکساعت مریض رادرحالت برزخ نگه میدارندکه دکتربرای معاینه می آیدوحدود یکساعت بعد نهاررامثل صبحانه بادادوفریادمی آورند وبعدوقتیکه مریض می خواهد برای لحظه ای چشمانش را ببندد افرادمثل سیل برای ملاقات می آیندجالب است بعضیهااتاقها رااشتباهی می آیند وازمریضهای دیگرآدرس می پرسند.بعضی ازخانواده ها کمی مراعات می کنند ولی بعضی ها بیش ازحد باصدای بلندصحبت می کنند ویا حتی بچه های کوچکتر خودرادوربربیمارروی تخت می چینندوجا نمی گذارندکه مریض درصورت نیازخودراجابجاکندوهمه هم فکر می کنند که حتما بایددرتمام مدت وقت ملاقات دراتاق مریض حضورداشته باشند بعد دردسته های دویا چند نفره تقسیم می شوندوبا هم جلسه درباره سیاست یا وضعیت بیمارستانها ویا اینکه ملاقات کنندگان دیگرملاحظه مریضها رانمی کنندصحبت می کنند وگاهی هم باگوشه چشم نگاهی به مریض خودمی اندازند وپچ پچ می کنندومریض هم فکر می کند آخرهای عمرش را می گذراندوقت ملاقات تمام می شود ولی دست بردارنیستند تا اینکه بزور اتاقها راخالی می کنندحالا مریض فکر می کندوقت استراحت است ولی کورخونده پرستارها باآمپول ودارو به سراغش می آیندخلاصه بعد نظافت عصر- شام - سرکشیهای مکررشبانه وتکرارماجرا.
متاسفانه بعضی بیمارستانها حتی مایع دستشویی ندارند چه برسدبه آموزش.انتخاب مدیر بیمارستان بایدضابطه ای باشد نه رابطه ای