چندی پیش اظهارات اولیه جناب آقای علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و سپس توضیحات بعدی ایشان و امروز هم یادداشت شما را در پاسخ اظهارات دوم آقای علی جنتی, خواندم.
در همه جای دنیا اساس بر این است که درستی یا خطای پزشکان را گروهای معتمد پزشکی بررسی و نتیجه گیری کنند و این کاملا منطقی و عقلانی است, زیرا مگر وکیل, قاضی, پلیس, مهندس و یا حتی نخبه هر رشته دیگری میتواند و یا صلاحیت ابراز عقیده را در حوزه ای چنین وسیع از نظر علمی دارد؟
نه تنها پزشکی که هر علم دیگری را, تنها متخصصان همان رشته صلاحیت ارزیابی دارند. مگر من پزشک میتوانم مطالعات علمی یک ریاضیدان یا یک شیمیدان یا یک فیلمساز را ارزیابی و ارزشگذاری کنم؟
حتی در همین زمینه هنری پدر فقیدتان, داوران جشنوارهای سینمایی مختلف, منجمله داوران کن که نخل طلایی را به حق تقدیم کیارستمی عزیز کردند, متخصصین رشته های مربوطه بوده اند.
اما در کشور هر کسی در هر جایگاهی و با هر معلوماتی, هرچند آگاه و متخصص در رشته خود, اجازه دخالت, اظهارنظر, محاکمه و حتی انشای حکم در هر زمینه ای را به خود میدهد و چون اغلب این اظهارات بر پایه شنیده های سطحی و غیرعلمی و گاهی مغرضانه دیگران است, گوینده پس از چندی پس از پی بردن به نادرستی و گاهی زشتی رفتار و گفتار خود در سدد جبران مافات برآمده, معمولاً اظهاراتی غیرمنطقی تر از قبل مینماید.
در حاشیه مرگ یکی از اسطوره های هنری این مرز و بوم, عباس کیارستمی, نیز هر کسی در هر جایی که تریبون یا میکروفنی برای عرضه خود یافت, تنها برای مطرح نمودن خود, به بدترین و زشت ترین شکل در زمینه ای که آگاهی کامل از آن نداشت, اظهار فضل نمود و هیزم بیار معرکه ای شد که به هیچ عنوان به صلاح هیچکس نیست.
بهمن عزیز, وزیر محترم بهداشت قبلا نیز به همه ثابت کرده اند که نه تنها پرده پوش هیچ خلاف یا خطای پزشکی نیستند, که برعکس, بنا به دلایل آشکار و پنهان خود بیشترین تهمت ها و بی احترامی های غیرمنصفانه و ناجوانمردانه را نثار پزشکان و جامعه پزشکی نموده اند و چه بسا اگر سخنان مشوش کننده ایشان در سالهای اخیر نبود, نه لمپن و چاقوکشی به خود اجازه میداد و جرات میکرد سینه پزشک خود را هدف تیغ سرد و تیر چاقوی خود کند, نه آن مرد به ظاهر فرهیخته و هنرمند برای اثبات دوستی و صمیمت خود با پدرتان, دهان به دشنام و زشتگویی باز میکرد تا بلکه خود را مجددا به شکلی مطرح و سرتیتر برخی رسانه ها کند.
کاش قدری تامل و تحمل داشتیم تا نظر کارشناسانه متخصصین مربوطه منتشر میشد و بعد داوری میکردیم و البته داوری از نوع منصفانه, چرا که نتیجه بررسی های پزشکی هر چه که باشد, حتی اگر خطا یا قصور پزشکی رخ داده باشد, حکم نه آن است که شما میگویید نه آن چه که داریوش مهرجویی با خشمی تصنعی به زبان آورد, و به هر حال چنین بی مهابا و مغرضانه تاختن به شان یکی از کارآمدترین و نخبه ترین گروهای جامعه نه تنها از عدالت و انصاف به دور است که بسیار زشت و سخیف نیز میباشد.
میخانه اگر ساقی صاحب نظری داشت
میخواری و مستی ره و رسم دگری داشت