خدایا خودت کمک کن. نمی دانم دم انتخابات چرا این همه رخداد های تلخ پیش میاد. امیدوارم انهایی که هنوز در زیر. هسنند،زودتر نجات پیدا کنند.چه فرزندانی که امروز بی پدر شدند. و پدران چه مرگ دهشتتناکی.
ینجا پلاسکو نیست. صحبت از میلیاردها خسارت نیست. اینجا قلب ایران نیست. اینجا تهران نیست. صحبت از جان شماست. دلم برای شما میسوزد. شما شهروند درجه یک محسوب نمیشوید که رسانه ها و تلویزیون اخبارتان را لحظه به لحظه پوشش دهد و به اصطلاح روشنفکران سرزمینم هم شعار سر بدهند و از شما حمایت کنند. شما در حاشیه اید. شما از پایتخت دورید. شما سواد آنچنانی ندارید. شما مرفه نیستید. شما کارگر هستید. همین دیروز میگفتند که دهانتان را خورد خواهند کرد. برای خودم و جامعه ای که دران زندگی میکنم متاسفم. شما کسی را را ندارید که یاریتان دهد. شما مستضعفید. شما جزو قشر آسیب پذیر جامعه اید. زندگی و مرگ شما برای دیگران چندان اهمیتی ندارد مگر بتوانند ازان بهره برداریه سیاسی کنند. به درد خود بسوزید و گریه کنید که پناهی ندارید جز خدا.....
حادثه پشت حادثه همه غمناک وبسیار حزن اور وفراموش نشدنی. عزیزانی که دیگر باز نمی گردند.درپلاسکو ،در میرجاوه درمعدن ذغال سنگ، در مینی بوس توریست ها. درواژگونی اتوبوس ها در اتوبانها همه وهمه نشان از بی احتیاطی وبی توجهی به اصول ایمنی در ساختمانی تجاری مملو از مواد سریع الاشتعال در یک واحد نظامی مرزی پر خطر، در یک معدن صنعتی ذغال سنگ همواره در خطر در یک اتوبان با سابقه تصادفات وحشناک. ما خطر را در کجا ودر چه زمانی باید مهار کنیم؟پس از واقعه باید جنازه جمع کرد.عدم توجه به مسائل ایمنی در محیط پیرامونی شهری وکارگاههای صنعتی وترابری شهری وبین شهری باعث از دست دان عزیزانی تا چندین ده هزار درسال ومیلیاردها دلار زیان است.چرا با این همه حادثه با این همه عزیز از دست داده شده با این همه خسارت توجهی به اصول ایمنی در همه جا نمیشود.چرا همه این وانرا بی دلیل مقصر میدانند ومدیریت هاواموزش وبازرسی را تبرئه میکنند.چرا یک واحد تجاری مانند پلاسکو ویا یک واحد معدنی ذغال سنگ ووزارت راه وترابری وشهرداریها نباید واحد ایمنی و بازرسی های پریودیک ایمنی واموزش پرسنل پریودیک ایمنی وگزارش های پریودیک واعلام خطر قبل از حادثه داشته باشند.این همه نیروی انسانی بیکار وتحصیل کرده را کجا باید بکار گرفت؟
چه جمله ی آشنایی؟!! وقتی که دیگه هیچ کاری برای کسی نمیشه انجام داد باید اینو گفت تا دل بازماندگان حد اقل برای چند ثانیه اروم بگیره...
ولی آیا قبل از این گونه حوادث هم باید اینو گفت؟
وقتی سربازای 18 ساله این مملکت سوار یه ماشین بدون زره میشن و تو مرز کشور؟! پشت وانت گشت میزنن...
وقتی آتش نشانای عزیز بدون تدابیر و وسایل ایمنی وارد محل آتش سوزی میشن....
وقتی معدن چیان زحمت کش بدون ..... وارد معادن میشن و به سبک 100 سال پیش کار میکنن
خدا به خیر کنه .... یه کمی خودمون هم فکر و تلاش کنیم ،دعا خوبه ولی بدون تلاش شاید نتیجه نده...
پاسخ ها
ناشناس
||
۱۰:۴۶ - ۱۳۹۶/۰۲/۱۴
کجای کاری داداش تازه ما میخوایم این سبک از مدیریتمون و به دنیا صادر کنیم