همیشه در تاریخ کشورهایی دچار بزرگترین شکست شده اند که فکر ان را نمیکردند...و امروز بزرگترین چالش برای ایران بحران اب است...بله اب..مردم بدانند تا 30 سال دیگر 60 درصد ایران تبدبل به بیابان میشود..امیدمان به ترکیه نباشد..چون متاسفانه دیپلماسی سیاسی در ایران انقدر قدرت ندارد تا استراد حق کند.و ترکیه هم محال است از این قدرت باد اورده برای گروگانگیری سیاسی استفاده نکند.....اما بزرگترین و کارسازترین قدرت ..قدرت فرهنگی و علمی کشور و مردم در جهت کسری بحران اب است..حفر تونل های انتقال اب از استانهای پر اب و دریا به سدهای احداثی استراتژی و بحرانی..انگیزه جهادی کشور برای کاشت درخت ..تغییر محصولات در مناطق کم اب برای جلوگیری از کاشت محصولات پرآب..اموزش از زمان مدرسه و درگیر کردن مردم با جلوگیری از مصرف بیرویه اب..طراحی کوه های جنگلی برای جمع اوری ابرها و جهت دهی اب با توجه به منابع خاک فراوانی که ما داریم کاری که امارات با خرید خاک از ایران هم اکنون در حال انجام است..اب شیرین کن های خورشیدی در جنوب ایران ...ایجاد کانال اب بتنی از اب خلیج فارس و شاخه ای کردن ان در اطرف شهرهای بیابانی برای تبدیل کردن به اب شیرین و پرورش ماهی به جای استفاده از اب شیرین و تبدیل به انرژی با ایجاد شیب های تند کانالی ..و ایجاد وزارت جدید مبارزه با بحران ..بیان زدایی و کم ابی و استخدام کارگران ایرانی تقریبا دایمی و ماشین های مکانیزه برای کاشت نهال در سرتاسر ایران و ایجاد شعار انگیزشی تبدیل ایران به جزیره سبز جهانی .با یک پروسه 20 ساله....که این کار باعث افزایش توریست دل گرمی مردم امید به اینده کشور و کاهش تراکم جمعیت به سمت شمال ایران و جلوگیری از ترس مردم از وجود سیل در صورت باران های شدید در مناطق بیابانی میشود که سالانه میلیاردها تومن خسارت به کشور وارد میکند......مهندس خشایار مهرگان...طراح و فروشنده طرح های کشوری در سرتاسر جهان ..آلمان .آذربایجان .امارات..چین..
دولت ایران اول ویرانی های زیست محیطی که درداخل ایران به وجودآورده برطرف کند سپس به فکر کارهای ترکیه باشد . انداختن گناه ریزگردها به گردن ترکیه فرافکنی است. جنگ های عراق وسوریه وسودان و... از عوامل اصلی به وجودآمدن ریزگرد ها می باشند.
ترکها به درستی ارزش آب و نقش آن را در آینده روابط بین الملل درک کرده اند. در آینده ای نه چندان دور یک بشکه آب ارزشی بیش از تمام آثار باستانی یک کشور می تواند داشته باشد. بدا به حال ما که باید در همان آینده نه چندان دور بشکه بشکه نفت بدهیم و از همین ترکیه با قطره چکان آب بخریم. در حال حاضر فقط شعار می دهیم و شعار و شعار ... . در پاسخ به نظر منطقی و خوب آقای کول آبادی هم باید گفت مگر آن که خود مردم یک کمپین مردمی در این زمینه تشکیل بدهند (در سه کشور ایران، عراق و سوریه) وگرنه همه می دانند که .... .
قبلا به دلیل شکایت کردها و کمپین های ایجاد شده، گروه های حقیقت یاب UNDP به منطقه زیر دست سدها مراجعه و گزارشاتی را به نفع کردهای معترض ارایه نموده اند. در آن زمان ریز گردها در حد فغلی نبوده و معترض ریز گرد بویژه برای مسائل زیست محیطی حاکم ئر مارش لند ها یا مرداب های جنوب عراق وجود نداشت. حال که کار به اینجا کشیده دولت ایران باید درخواست اعزام گروه های حقیقت یاب به منظور تهیه گزارشات مستند و ژیگیری موضوع در سازمان ملل شود.
سد اتاترک در سال 1995 افتتاح شد!!! ، با حجم مخزن 48 میلیارد متر مکعب !! اگه در تصاویر ماهواره ای مشاهده کنید ، حجم مخزن و تعداد سدها ی زده شده در مسیر رود های مهم که در ایران و عراق و سوریه جریان دارد را مشاهده خواهید کرد و بعد مقام ترکیه ای با کمال پررویی اظهار میکند تاثیری بر محیط زیست نداشته است ! ترکیه 100 درصد سیاست نفت در برابر آّب را دنبال میکند ، این سیاست از 20 سال پیش شروع شده است و به زودی میوه و ثمره آن را خواهند چشید ، و ما هنوز خواب هستیم ، بحران بی آبی و شروع سونامی خشکسالی و متعاقب آن سونامی مهاجرت از روستا ها و شهر ها شروع شده ، آگر فکر و چاره ای اندیشیده نشود باید منتظر تبعات بسیار سنگین آن باشیم ، مثل درگیری بین شهرها و اقوام مختلف بر سر آب ، مسئولین عزیز حداقل 20 سال وقت هدر رفته ، به فکر باشید .