بیرون نشستن و انتقاد کردن آسان است ولی تولید یک فقره اشتغال خیلی خیلی سخت است تبریز تنها شهری است که توسط سرمایه گذاران خصوصی درآن تولید شغل می شود و دولت هیچ خدمت مثبتی انجام نمی دهد که هیچ چوب لای چرخ هم می گذارد لطفا به عیب های دیگر بپردازید نان مردم رانبرید تبریز را رهاکنید وقتی کسی در خیابان حتی در خارج از کشور آزاد نیست لباس انتخاب کند چه می گویید.
پاسخ ها
ناشناس
||
۱۴:۰۷ - ۱۳۹۶/۰۵/۳۰
مشكل تبريز كمبود سرمايه و مالي نشدن اقتصاد آن است والا اگر كارخانه ها مكانيزه و به روز باشند خيلي از كارهاي سنگين و يدي حذف مي شوند .
با سلام
بنده مدت 8 سال از 1381 الی 1388 در دفتر فروش تهران شرکت صنایع غذایی ... و ... به ریاست آقای ............ که کارخانجات تولید و پخش مواد غذایی شامل کیک و شکلات و اسنک بود فعالیت میکردم که از قضا در نزدیکی همان کارخانه چسب هل قرار دارد!
این مجموعه بوسیله آقای ..... پدر در زمانی که اوایل انقلاب دولت شکر را بصورت سوبسید دار به این مجموعه (....) میفروخته تا در محصولات استفاده شود، متأسفانه آن را در بازار آزاد آن زمان می فروخته اند و از این راه به سود سرشار و پیشرفت مادی بسیار دست یافته اند که متأسفانه اسنادی در دست نیست ولی این مورد به گواه اعترافات خودشان میباشد.
این مجموعه بعد از فوت پدر جهت فرار مالیاتی و مشکلاتی دیگر مدت چند سال تعطیل بود و مجدد چند سال است که بازگشایی شده است.
در مدت 8 سال حضور بنده قوانین من درآوردی بسیاری در راستای نقض حقوق کارگران وجود داشت که قابل تأمل است و شنیده ها حکایت از آن دارد که هنوز هم در مجموعه ای که بدست پسران یعنی آقایان .... و ..... میچرخد همچنان پابرجاست!!
در این مجموعه کارگران در طول سال هیچگونه مرخصی نداشتند!!!
کارگران میبایست هفته ای 60 ساعت یعنی 6 روز 10 ساعته کار میکردند و به عبارتی ماهیانه حدود 70 ساعت بیش از قانون کار!!!
کارگران دختر و پسر مشغول به کار در خط تولید حق آشنایی و ازدواج با هم را نداشتند و در صورت ازدواج اخراج میشدند!!!
عیدی سالیانه کارگران بجای 60 روز فقط 30 روز بود!!!
کارگران با فاصله زمانی یکی دو سال بعد از شروع به کار بیمه میشدند که در این رابطه حکم دادگستری در رابطه با خودم موجود است (همچنین در موارد ذکر شده قبلی نیز موجود است ولی مورد آخر همچنان در حال پیگیری میباشد)
و همچنین بسیاری موارد دیگر ...
باور کنید این افراد از دین گریزان می شوند . اجبار به خواندن نماز اداری از روی اجبار
در آینده افراد تاثیر منفی دارد .
فرزند من در مدرسه ایی درس می خواند که دانش آموزان مجبور به پوسیدن کت و شلوار با جلیقه بودند اکنون او و دوستانش از پوشیدن کت و شلوار متنفرند
سلام ، متاسفانه این ماجرا کم و بیش در همه بخش های خصوصی جریان دارد و هر جا به لحاظ شکل کار خود به نوعی ، در شرکتهایی که با شهرداری کار میکنند ، در پرداخت ها که اساسا هیچ قانونی بر قرار نیست به کارگران با سابقه 20 ساله همان حقوق پایه کارگر پرداخت میشود به نگهبانان دو شیفت نگهبانی پشت سر هم می دهند و یک و نیم شیفت حقوق پرداخت میکنند ، عیدی کارگری خبری نیست وعیدی کارمندی پرداخت میشود .
کارگران خدمات شهری حقوق کامل نمی گیرند و باید از ماهانه منازل حقوق خود را تکمیل نمایند، از پرداخت سنوات خبری نیست و پاداش آخر کاری که کارمندان کم کار این مملکت میگیرند در پایان کارکارگران دیناری دریافت نمیکنند حالا دیگر این شرکت چسب خیلی تحفه تر از بقیه بوده البته هستند شرکت های خصوصی که منشی هایشان باید تما م عرف های اخلاقی و اسلامی را زیر پا بگذارند مشکل ما در این مملکت قانون است و اینکه ترسی از تخلف در ان وجود ندارد.موفق باشید
تازه اینارو فهمیدین که کارمند و کارگر فقط ماله دولت نیستن که صفا میکنن و بخش خصوصی هم انسان هست؟؟
یادمه برای کسی بصورت پروژه کار میکردم که از کارمنداش اول هر ماه کاغذ سفید امضا میگرفت که اگر خواست حقوق نده توی اون برگه بنویسه داده یا هر بلای دیگه بتونه سرشون بیاره با همین شیوه هم با بیشتر کارمندای خانم اجبار به کارهای ناخواسته میکرد که اونها هم میرفتن
حالا برید که این گندایی که این همه سال زدین توی این مملکت یواش یواش بوش بلند شده الان داره خودش رو نشون میده
واقعا جای تاسف داره که افراد بی اطلاع و کار نکرده در محیط صنعتی سیاست های موجود در واحد های تولیدیو به چالش می کشن . اونوقت توقع دارن با اینهمه زیر آبی رفتن کارگرها و سوع استفاده از محیط های کاری مملکت پیشرفت کنه . خیلی از این قوانینی که از نظر شما مسخره میاد جزو اصول کار در خیلی از کشور های صنعتیکه با کلی تجربه بهش رسیدن اونقت شما برید مسخره کنید .
متاسفانه در شرکت ما واقع در تهران هم مجبوریم علاوه بر وظایف مشخصی که بابت ان استخدام شدیم
باید غذای مدیر عامل را در ساعت مقرر گرم کرده
شرکت را جارو بکشیم و چای هم به مشتریان بدهیم
در صورتی که لیسانس هستم و برای مونتاژ قطعات صرفا استخدام شدیم
چاره فقط اعمال قانون کار بصورت اولیه آن، جلوگیری از قرار داد های کار موقت ،ممنوعیت گرفتن نیروی کار از شرکت های پیمانکاری برای کارهایی که دایم و غیر فصلی است و اصلاح قانون کار بصورتی که نه کارفرما و نه کارگر بتواند سوء استفاده کند.
این بنده خدا که چیز عجیبی نگفته تو تمام ادارات و سازمان های دولتی اگه نماز نخونی سر و کارت با حراست و ... و دست آخر اخراجه
اگه این اوضاع می خواد درست بشه بهتره از دولت شروع بشه