اما من بعنوان یه دختر مجرد مستقل صاحب شغل و تحصیللات و دارایی همیشه کارهام با احترام و عزت پیش میره و تا این لحظه فشاری از جامعه یا خانواده و اطرافیان بابت مجرد بودنم احساس نکردم . فقط گاهی اینکه نتونستم تا حالا مادر بشم و اینکه تنهایی گاهی باعث میشه بترسم بفکر میبرتم
منم مجردم ولی یک طوری رفتار می کنم کسی جرات نداره به من یک همچین بی احترامی بکنه. تازه خیلی متاهلا منتمو میکشند که ده دقیقه با من همصحبت شن. البته ادم مجرد کلا تنها تره دیگه همراه نداره.
اتفاقاً این روزها قضیه برعکسه. حداقل در مورد من و اعضای فامیل. چون 80 درصد مجرد یا مطلقه هستیم سربه سر اونایی که متاهلند میگذاریم جوری که خودشون حاضر نمیشن وارد جمع ما بشن.
مجردهایی که کار می کنند و در آمد دارن فقط برای پول قرض دادن به خواهر بردارها و پس نگرفتن مهم می شن و محترم
بدش دیگه هر کی کار و زندگی خودشو داره و گرفتاریهای خودشو.
تازه توقع بیشتر ی هم دارن که مدام به کمکشون بری و حمالی هم کنی