مشکل اصلی، خشم فرو خورده شده ای است که طی سالها در مردم انباشته شده و با جرقه ای منفجر میشود. حال جرقه این انفجار میتواند بحث تقسیم شهر کازرون باشد یا عقب افتادن حقوق کارگران و یا بسیاری تبعضیهای دیگر. مقامات و مسئولین عزیز ما باید بپذیرند که کشور در بسیاری مسائل دارای مشکلات به راستی اساسی است. وعده هایی از قبیل توجه به تولیدات داخلی و نه گفتن به کالاهای خارجی و به این ترتیب ایجاد اشتغال و به راه افتادن چرخه اقتصاد کشور و... نیز درواقع همان حلوا حلوا کردنی است که دهان را شیرین نمیکند. خودمانیم، مخمصه ای که امروز کشورمان گرفتار آن شده، با نمونه های مشابه در سالهای قبل متفاوت است.
وقتی امام جمعهٔقم درخواست کشور شدن قم را میدهد ؟ خوب مشخص است که فردا سایر مناطق در خواست خود مختاری بدهند ،حالا هم این جدایی نوعی خود مختاری یک بخشهایی از مرکز شهرستان کازرون میباشد ؟ مشکلات مردم کم است از بی کفایتی همین مسولین .گزینشی ،و اختلافات داخلی را هم اضافه کنید ؟ عده ای در خارج برای مردم ایران دندان تیز میکنند ،وعده ای هم از داخل ،بیچاره به مردم ،که هیچ کاره اند ؟،،،،،و فقط در زمان انتخابات میشوند ملت غیور ؟ همین که خرشان از پل گذشت .مردم دیگر مزاحم هستند ؟،،،،
وقتی معاون سیاسی و امنیتی استانداری فارس در روز 7 آبا (روز کوروش) که تمامی مسیرهای منتهی به پاسارگاد بسته شده بود و روز قبلش هم به مردم پیامک امنیتی زدند که حضور نیابید؛ به روزنامه ها و رسانه ها اعلام می کند که امسال هیچکس به سر مزار کوروش نرفته است و ترافیک در محور پاسارگاد نداشتیم، یعنی شعور مردم ایران را به سخره گرفته است.
شهرستان شدن برای دولت ودرکل برای نظام هزینه داردولی برای مردم رفاه دارد، ای کاش مسولین معاونت سیاسی وزارت کشور عوض تحصیلات علوم آزمایشگاهی متخصص درعلوم سیاسی یاحداقل حقوق وجامعه شناسی بودندبهترمیتوانستند مردم راتوجیه نمایند والاایجادشهرستان امرخیری است
ایالت فارس یا استان فارس از زمان های دور یعنی زمان اتابکان و صفیویه تا دوران پهلوی شامل فارس کنونی استان بوشهر و هرمزگان و کهکیلویه و شهرهائی مثل بهبهان و ا برکوه بود این ایالت از نظر فرهنگی و تاریخی یکپارچه بود ولی نمیدانم چرا در گذشته وقتی می امدند و استانی را جدا میکردند اب از اب تکان نمیخورد ولی حالا باید به خاطر تبدیل شدن یک شهرستان به دو شهرستان این مشکل پیش بیاید. این اعتراضات به خاطر دلخوری مردم از اوضاع است که بلاخره روزی به هرج و مرج کشیده میشود.