مدیران و معاونین و کارمندانی که از مدت قانونی خدمت کشوری خود بنا به هر دلیلی هنوز سر کارند را باید خوش آمد به آنها گفت چون امروزه بایک مثال ساده برایتان بیان می کنم که چطور یک سیستم و یا وزارت خانه و یادوایر دولتی نمی تواند رو به جلو و به روز باشد .
شما یک رایانه ساده را در نظر بگیرید که سال ساخت آن مربوط به چند سال قبل باشد و اگر با توجه به تغییرات و پیشرفتهای که هر روز در سخت افزار و یا نرم افزارهای آن صورت می گیرد .
نصب برنامه های جدید در سیستم های قبلی امکان پذیر نیست و باید علاوه بر تعویض یک قطعه مورد نظر قطعات دیگر نیز آپدیت و بروز و یا تعویض شوند.
و مدیران و معاونین و کارکنان جوانتر و با معلومات به بدنه دولتها اضافه شوند .تا راندمان کاری نیز دچار تحول گردد.
مشکل بزرگ ما انتخاب سلیقه ای هستش.
شایسته سالاری که ازش دم میزند هیچ وقت نبوده و نیست و نخواهد بود.
تو استخدام ها دونستن با پای چپ و راست دسشویی رفتن مهمتر از اینه که تو برق شریف خوندی یا مکانیک امیر کبیر یا حقوق علامه و....
اینقد شزایط سخت کردند که تمام نخبه های ما دارن میرن برای دیگران کار میکنند.
هر روز یه خبر میاد که فلان فرد ایرانی مدیر گوگل ، ناسا، اوبر، کرسی استادی فلان دانشگاه آمریکا و... داره اونوقت تو این کشور یه بنده خدایی فوق دیپلمم نیست خودش دکتر جا میزنه و میشه وزیر و اون یکی دیگه میشه مدیر یه موسسه اعتباری با 12 هزار میلیارد بدهی و....
دردولت روحانی بیعدالتی در پرداختیه بین کارمندان وبازنشستگان با وزرا ومقامات عامل اصلی فاصله طبقاتی و فشارروزافزون اقتصادی بر80درصد بازنشستگان وکارمندان است تا زمانیکه پرداختیها عادلانه نشود وزرا ومقامات چندین برابر بازنشستگان حقوق میگیرند وضعیت وخیمتر خواهدشد ومعترضین به وضعیت فلاکت باراقتصادی فعلی افزوده خواهدشد