فرق یک خانواده ورشکسته با دولت ورشکسته این است که این خانواده نمی تواند پول چاپ کند ،
قیمت سکه و دلار را مصنوعی بالا بردند ، به اندازه ارزش آن اسکناس مانند چک بی محل چاپ کردند و با یک بار معامله ای که در هنگام خرید و فروش دلار انجام می شود ، آن اسکناس های بی ارزش رسما وارد زندگی همه ما می شود ، به این فرایند می گویند پول شوئی ، در نیمه اول سال ارزش پول ملی از بین رفت و در نیمه دوم قرار است این حجم عظیم پول بی ارزش تورمی بی سابقه را به ما هدیه دهد
روحانی : والله بالله آمریکا شکست خورده و ما پیروزیم . وضع ما الان در مقایسه با آمریکا خیلی بهتره مثلا در آمریکا فکر می کنمید حقوق یه کارگر چقده ؟ همه ش 3200 دلار ناقابله . اما کارگران ما اینجا 70 دلار در ماه حقوق می گیرند و با همین حقوق هم دارند زندگی می کنند . این واقعا جای تعجب داره . شما چرا این نکات مثبت رو نمی بینید و هی می گید نرخ ارز فلان ؟! کجای دنیا سراغ دارید یه خانوار با هفتاد هشتاد دلار بتونه به مدت یک ماه زندگیشو بچرخونه ؟ اینا همه بخاطریستادگی مردم غیور و غیرتمنده . البته مشکلاتی هم هست و باید به مشکلات رسیدگی کرد . مردم ما بدونند که ما به فکر حل مشکلات اونا هستیم و در همین رابطه بسته های حمایتی در نظر گرفتیم . یکی از این بسته ها واسه حقوق بگیراست که قرار شده ماهیانه یک کیلو گوجه فرنگی ؛ نیم کیلو برنج هندی و دو کیلو پیاز به همه از دم اختصاص بدیم . البته ممکنه صد گرم گوشت هم به این بسته اضافه کنیم . در جلسات هیئت دولت در این موضوع بحث های متعددی شده و انشاء الله به یاری خدا در چند ماه آینده در مورد این صد گرم گوشت هم تصمیمی گیری خواهیم کرد و انشاءالله مردم ما و حقوق بگیران با این بسته در رفاه کامل قرار می گیرند و دیگه مشکلی پیش نمی یاد .
دلار ۱۳۰۰۰ تومان که قطعا تا ۲۰۰۰۰ یا حتی بیشتر افزایش خواهد کرد و سکه ۴میلیون و ۶۰۰ هزار تومن، اصطلاح economic collapse یا همان فروپاشی اقتصادی را به طور عینی میتوانیم در ایران مشاهده کنیم. برخی از اقتصاددانان، ماه ها قبل، زمانی که دلار به مرز ۵۰۰۰ تومان رسید، این روند افسار گسیخته را پیش بینی کرده بودند. فروپاشی اقتصادی زمانی اتفاق می افتد که ارزش پول یک کشور طی شش ماه، به یک سوم تنزل پیدا کند. در این حالت مردم پولها و نقدینگی خود را از بانکها خارج می کنند و آن را به سکه و طلا و ارز خارجی تبدیل می کنند تا ارزش پولشان از بین نرود. در این حالت به دلیل تقاضای بیش از حد، ارزش واحدهای ارزی و سکه بالا خواهد رفت و در نتیجه ارزش پول ملی، در سرازیری سقوط قرار خواهد گرفت. در کشوری مانند ایران که سرمایه گذاری در بازار بورس و کارخانه های تولیدی معمول نیست، در دسترس ترین امکان، خرید ارز و سکه است. این روند مانند دومینو ادامه می یابد تا مانند کشورهایی مثل سنگال و ونزوئلا، ارزش پول ملی در یک ماه، به یک دهم برسد.
اما فروپاشی اقتصادی چه نتایجی دارد؟
کسب و کار مختل میشود، زیرا فروشندگان سعی می کنند اجناس خود را حفظ کنند.
احتکار پیش می آید.
دلال بازی افزایش می یابد.
سو استفاده از شرایط اقتصادی پیش می آید، مثلا قیمت ماده اولیه ۲۰ درصد افزایش داشته اما تولید کننده تا ۸۰ درصد محصول خود را گران میکند.
پیشه های خدماتی به شدت افت می کنند، زیرا به ریالی دریافت می کنند که ارزشش لحظه به لحظه کم میشود.
داروهای خارجی کمیاب میشود. موج نارضایتی در جامعه راه می افتد و اعتماد به نفس جامعه پایین می آید.
سرانجام همه فروپاشی های اقتصادی، فروپاشی دولت و حکومت است.
تنها راه جلوگیری از این فروپاشی، این است که مردم به جای خرید سکه و ارز، آن را تحریم کنند، یعنی دقیقا آنچه که در زمان نلسون ماندلا رخ داد. اما در کشوری که همه به فکر خود هستند، چنین اتفاقی نخواهد افتاد و نتیجه اینکه فروپاشی اقتصادی، فروپاشی کل جامعه و هیئت حاکمه را به همراه خواهد داشت.
اما آیا نمیشد از این فاجعه اقتصادی و این فروپاشی اقتصادی_اجتماعی جلوگیری کرد؟
به راحتی این کار امکان پذیر بود اگر:
زوار هستند که هستند ...........مگه خونشون رنگین تره .............درد بخورن این عراقی ها...............انقدر توان ندارید که خسارت جنگ را از این طریق که خورد خورد تو این چند ساله میتونستید ازشون بگیرید