خوب اگه نمیتونید از ادمای کارامد مشورت بگیرید ....
پاسخ ها
ناشناس
||
۲۰:۵۶ - ۱۳۹۷/۰۹/۰۳
مهاجرت نیرو های متخصص و بعبارت بهتر فراری دادنشون ، معجونی هست که این دفعه با طعم ورشکستگی کارخانجات نمایان شده
البته طعم های دیگری هم داره که مشاهده و حس میشن
البته چون رای های نمایندگان شفاف نیست الان معلوم نیست چه کسی رای موافق یا مخالف به این قانون اشتباه داده
من پیشنهاد میکنم خود قانون شفافیت رای نمایندگان بطور استثنا، شفاف رای گیری شود
پاسخ ها
ناشناس
||
۲۱:۰۵ - ۱۳۹۷/۰۹/۰۳
بحث شفافیت هم درست
ولی
مساله اصلی اینه که حزب سیاست مدارساز در کشور وجود نداره
تو دیگه کی هستی؟
کارگرانی که مانند برده کار کردند و حقوق هم نگرفتن را اخراج کنیم و مثلا از هندوستان کارگر بیاوریم!
یا از خارج شکر بیشتری وارد کنیم!
خوب بعد چی ؟
بیکاران را اعدام کنیم!؟
ناشناس
||
۲۲:۳۵ - ۱۳۹۷/۰۹/۰۳
تو حتما همون اقا زاده ای هستی که این مجتمع رو مفت خریده.
ناشناس
||
۲۲:۴۱ - ۱۳۹۷/۰۹/۰۳
کم کم .صبر داشته باش .
اول مثلا خصوصی سازی میشود و شرکت به دست فر ی رانت دار یا رانتخوار داده میشود.وقتی ودی ایشان تمام محصولات تولید شده ،موج
بنده یک کارشناس رسمی هستم و تا کنون به هیچیک از پروژه های خصوصی سازی جهت قیمت گذاری نرفته ام . علتش هم نگاه ملتمس و نگران کارگرانی بود که در اولین بار دیدم و همانجا مستعفی شده و برگشتم... این درست که شاید یکی دیگر برود و مشتاقانه و با ولع هم برود... آن دیگر به من مربوط نیست... من همینقدر در توان داشتم که علیرغم نیاز شدید مالی کاری را که با فطرت من سازگار نبود نپذیرم...
آخر این چه جور خصوصی سازی است؟! چرا برای نمونه هم که شده یک واحد موفق نداشته ایم... بخش بزرگ عدالت پیشگیری است. باید از فراهم نمودن امکانات وقوع جرم و تخلف جلوگیری کرد. میخواهم بدانم در تصویب فرایند ملی و عظیم خصوصی سازی آیا نمایندگانی که شادمانه رای داده اند آیا فکر فردایش را هم کرده اند که باب چه تخلفات و مشکلات ملی ممکن است در این میان باز شود؟
آیا در شان یک کشور که داعیه راهبرد جهان را دارد هست که رودرروی ضعیفترین قشر ملت خود یعنی کارگران قرار گیرد؟
آقایان مسئولان امروز اگر بجنبید دیر نیست اما فردا دیر است...
اگر می توانید مشکل را حل کنید بسم الله اگر نمیتوانید بروید در خانه خود بنشینید. بگذارید آنکه می تواند بیاید یعنی متخصص امر حتی اگر کراوات زدن را دوست داشته باشد!
اکنون خصوصی سازی دارای اشکالات بزرگ و عجیب تقنینی و اجرایی است آن هم در سطح ملی. همان زمان حقوقدانان و کارشناسان هشدار رسیدن چنین روزهایی را دادند اما کجا بود گوش شنوا؟!
مورد بسیار مهم دیگر نظارت عالیه دایم است که مراعات نمیشود. آلمانی ها ضرب المثلی دارند به این مضمون: اعتماد چیز زیبایی است اما کنترل زیباتر است! کجاست این کنترل دایم؟ یک مسئول، یک مدیر، یک مدیر ارشد، یک پلیس، یک تشکیلات عمومی و خلاصه هر نهاد حقیقی و حقوقی باید بداند که هر لحظه ممکن است عملکردش تحت بازرسی و بررسی قرار گیرد آنهم نه بازرسی آبکی! نه اینکه تخلف کند و بعد از بررسی جایزه هم به وی تقدیم کنند...
سیره خلافت حضرت امیر به ما گوشزد می کند: نیاید هیچ حقی پای دیو مصلحت قربانی شود. حق، قانون و قاموس و ناموس الهی است که در قرآن کریم از نفس لایزال احدیت بیان شده اما مصلحت را من و شما تشخیص می دهیم
پاسخ ها
مهدی
||
۱۴:۴۷ - ۱۳۹۷/۰۹/۰۴
عزیزم همین الآن هم دیر است.
کارگران را در ادامه کارخانه باید شریک کرد!
واگذاری به بخش خصوصی نیازمند یک بستر تامین اجتماعی قوی و بدون پیچیدگی های فعلی است که تا دهه آتی هم دراین کشور ملوک الطولیفی قابل حصول نیست. سرمایه گذار، کارافرین و کارفرما نباید دغدغه اش اشتغال باشد . ایجاد اشتغال از تبعات فعالیت آنان است. کارخانجات و موسسات واگذار میشوند که بهره وری بالا برود و دولت سبک بال باشد و روی ساختن زیر ساخت ها متمرکز شود . قرار نیست وقتی می توان با 10 نفر کار را انجام داد با 20 نفر انجام شود . مشکل ما نظام تامین اجتماعی فاسد و فرایند ناکارامد بهره مند شده شاغل بیکار شده از حمایت های مالی ، درمانی و رفاهی در ایام بیکاری است. اگر این نظام اصلاح شود هم تولید و اشتغال رونق می گیرد و هم کارفرما به فکر بهره ورری و توسعه کسب کار می افتد . کارگر از کار بیکار شده هم چون دغدغه خاطری برای معاش ندارد، توان و تمایل برای توانمند سازی خود را خواهد داشت .