"اولین معترضانی که وارد صحنه شدند، عصبانی و ناامید بودند، احساس سرخوردگی از رها شدن از سوی رهبرانشان داشتند و تصمیم گرفته بودند، صدای خود را به گوش برسانند. معترضان در تمام سنین، از طیف گسترده ای از مشاغل یا بیکار و با عقاید سیاسی مختلف بودند. هیچ یک از کسانی که با روزنامه نگاران صحبت می کردند، به نظر می رسید به دنبال مبارزه سیاسی نبودند"
جا داشت تیتر یکتون رو به رخدادها و آلام مناطق زلزلهزده اختصاص میدادید: زخمیهای زیاد، سرما، فشارهای روحی، تخریب فیزیکی، گرانی، کمبود، نگرانی از آینده و ....
ای کاش ایران دنبال رو نظام سر مایه داری نباشد و به معیشت قشر متوسط و ضعیف جامعه توجه نماید که راه برون رفت از مشکلات و توسعه . تو جه بیشتر به این اقشار جامعه است
در فرانسه براي مبلغ شصت سنت كه به قيمت بنزين اضافه شد مردم كل كشور را فلج كردن كه به پول ايران اين شصت سنت مبلغ بسيار ناچيزي است اما در ايران قيمت مايحتاج ضروري مردم در كسري از ثانيه بصورت مدام بالا ميرود اما صداي هيچ كس در نميآيد .