سلام به همگی، بازی معروف ایران و استرالیا که در مقدماتی جام جهانی 98 برگزار می شد همه دوست داشتیم ببینیم ولی زمانش فکر کنم حول و حوش یک ظهر بود و امکان دیدنش نبود، من اون روز سوم راهنمایی در مدرسه نمونه دولتی می خوندم، در مدرسه هم شاگرد زرنگ درسی و فعالیت های فرهنگی بودم، با مدیر مدرسه هم رابطه خوبی داشتم، دو سه روز قبل بازی رفتم پیش مدیر و گفتم اگه میشه ترتیبی بدین تا بازی رو تو مدرسه ببینیم، مدیرمون گفت من نمی تونم و مجوز ندارم، گفتم اگه من بتونم با آموزش و پرورش منطقه هماهنگ بشم و اونا مجوز بدن امکان پخش هست، گفت چرا که نه. اون موقع دایی من رییس اداره بود، باهاش صحبت کردم و بهرحال موافقتش رو جلب کردم، ایشون هم نمی دونم شفاهی یا کتبی با مدیر مدرسه صحبت کرد. مدیر مقدمات رو فراهم کرد، در سالن مدرسه یه تلویزیون 21 اینچ گذاشتن، موکت هم پهن کردن و اون روز ما نیمه اول بازی رو تو مدرسه دیدیم. از مدرسه چیز زیادی یادم نمونده ولی خاطره اون روز هنوز هم برام زنده اس. درس و مشق در یاد بچه ها نمی مونه ولی شادی ها و روزای ویژه تو یاد همه می مونه. ممنون از آقای وزیر. خداوند به ایشان در راهی که پیش گرفتن کمک کنه و از شر کوته فکران حفظشون کنه.
مدرسه جای شور و نشاط و انسان پروری است. مدرسه باید شهروند سالم و با نشاط و خلاق پرورش دهد. مدرسه باید آداب زندگی سالم، احترام به حقوق شهروندی، حفظ محیط زیست، حفظ ارزش های فرهنگی، حفظ آداب و رسوم کهن را به فرزندانمان آموزش دهد.
با تفکیک دانش اموزان ممتاز از سایر دانش اموزان واجتماع انان در مدارس خاص اعم از دولتی یا غیر دولتی هیچگاه نشاط در مدارس حاکم نمی شود زیرا از ظلم عدل پدید نمی اید اگر روزی مسئولی در صدد حذف شرط معدل و ازمون ورودی در مدارس کمر همت بست وتوانست توزیع عادلانه دانش اموزان در مدارس را اجرا کند بدانیم ان روز نشاط در دانش اموزان و معلمان جامعه را مسرور خواهد کرد