در خصوص متوسط حقوق و یا حداقل حقوق به راحتی نمیشه مثلا کشورهای اروپایی رو با ایران مقایسه کرد. عوامل متعددی هستند که این مقایسه رو سخت می کنن. اما در هر صورت یکی از مهمترین پارامترها، نرخ تورم همراه با میزان افزایش حداقل حقوق هستش. به عنوان مثال حداقل دستمزد در کانادا ساعتی 12 تا 15 دلار هست(بعضی شهرها 12 دلار و در بعضی ایالت ها 15 دلار). فرضا اگه یه کارگر هفته ای 40 ساعت کار کنه(ساعتی 14 دلار)، میزان دستمزد اون ماهیانه 2353 دلار خواهد بود که بایستی حدودا 300 دلار هم مالیات پرداخت کنه و در نهایت درامد اون ماهیانه دو هزار دلار خواهد بود (در خصوص مالیات هم، اگه درامد شخصی که متاهل هست و مثلا یه بچه داره اگه زیر 40 هزار دلار در سال باشد، معاف از مالیات هست و در آخر سال مالی دولت بخش زیادی از مالیات بر درامدی که پرداخت کرده و یا سایر مالیات هایی که شخص در طول سال پرداخت کرده رو به اون بر می گردونه). یعنی اینکه همین شخص به طور متوسط درامد ماهیانه اون حدود 2250 دلار در ماه خواهد بود. حال اگه به نرخ تورم نگاه کنیم و یا به سبد هزینه های خانوار در طول ماه نگاه کنیم، همین شخص می تواند به راحتی یه زندگی حداقلی رو داشته باشه(البته دولت ماهیانه مبلعی رو به هر بچه اختصاص می ده و اون مبلغ بستگی به سن بچه(زیر 16 سال)، میزان درامد خانواده و ... داره که به طور متوسط ماهیانه بین 200 تا 600 دلار خواهد بود و اون مبلغ رو ماهیانه به حساب پدر یا مادر بچه واریز می کنه). به طور متوسط درامد شخص مثال ما در ماه (پدر، مادر و یه بچه مثلا زیر 16 سال) 2700 دلار در ماه خواهد بود. در خصوص نرخ تورم هم به طور متوسط بین 2 تا 3.5 درصد بوده و به همین دلیل کسی که حداقل دستمزد و مقوق ماهیانه رو دارد می تواند به راحتی زندگی حداقلی رو داشته باشد. این در حالی هست که اگه همین شخص در ایران زندگی کنه و حداقل دستمزد ماهیانه رو داشته باشه، قطعا به دلایل خیلی زیادی مانند نرخ تورم سالیانه و ... در اداره زندگی خود دچار مشکل خواهد شد.