یکی از علت هایی که کشورهای اروپایی و عربی از آمریکا تبعیت دارند موضوع احتیاج آن کشورها به آمریکا است که موجب ترس و واهمه آنها شده است. وگرنه آنها در پنهان خودشان دوست ندارند که کشوری مثل آمریکا بر اقتصاد و سیاست آنها و جهان تسلط یکجانبه داشته باشد و در پنهان خودشان از مقابله ایران در مقابل آمریکا خوشحال و آنرا الگوبرداری می کنند و چه بسا در برخی از موضوعات غبطه ایران را می خورند(البته در معیشت مردم و امور داخلی نه) و سران آمریکاپی بیشترین ترسشان از همین موضوع است و اکنون از براندازی نظام ما ناامید هستند و بیشتر دنبال این هستند که کشورهای دیگر شیبه ایران نشوند و در تقابل با آمریکا قرار نگیرند تا قدرت اقتصادی و سیاسی آنها بیشتر کاهش نیابد وگرنه چه دلیلی دارد که هزینه های فراوانی بابت ایجاد پایگاه های نظامی و اعزام ناوهای نظامی در خاورمیانه کنند. و در عمل برای سرپا نگه داشتن داعش ولو به عنوان یک نیروی ضعیف تلاش کنند اما آنچه که مهم است این است که ماحصل اهداف استکبارستیزی انقلاب ایران (نه اقتصاد داخلی و کم کردن فاصله های طبقاتی) با تمام چالش هایش هم برای خودمان و هم برای کشورهای عرب و اروپایی خوب و عالی است و باید قدر آنرا بدانیم و با منطق صحیح آنرا دنبال کنیم
از حمله نظامی بدتر فروپاشی اجتماعی جامعه است
از مردمی که علاقه ای به مسئولانشان ندارند و نسبت به دیگر هموطنانشان تعصبی ندارند بیشتر از هر گونه حمله نظامی باید ترسید.
بروید میان مردم و بپرسید .
چکار به ما دارد پامپئو و ترامپ مگه احمقن دنبال دشمنی بدون نفع باشن
پامپئو یک هفته برا خودش تو کشورا عربی میگرده و صحبت از اژدهای هفت سری به نام ایران میکنه و چنتا قرارداد میلیارد دلاری فروش سلاح میبنده و برمیگرده آمریکا و چنتا خط تولید راه میندازن و جوونای آمریکایی رو میبرن سر کار و کشورشون رو میسازن و از قدرت و رفاهش لذت میبرن و بعد از انجام وظیفه ی درست آخر هفته میره تعطیلات و تو دلش به خاورمیانه میخنده و این رویه سالهاست تکرار میشه