آقای سید محمد بحرینیان ؛ شما هم خازج از دایره ایران و فضای حاکم بر کشور نیستید و با کمال تاسف نظریات در قالب کارشناسانه خود را با معیارهای شعاری و غیر قابل کاربردی ( مثل شعار های ارزشی ، که جذاب هستند و در عمل بی ثمر !) به پایان برده اید . و همچون کل سیستم که اعتقاد قلبی به معیار های ارزشی را از شرایط لازم انتخاب مدیران و مسئولان در رده های مختلف میداند اما به تخصص عینی بی اعتناست و نتیجه این شده که میبینیم و . .. . !
مطمئن باشید ( و نیک میدانید ) تا زمانی که ملاحظات رضایتمند سازی ( و اگر نگوئیم چابلوسانه ) بر نظرات کارشناسانه غالب هستند انتظار بهبود و تغییرات واقعی ؛ مانند چشم دوختن به غروب و انتظار تماشای طلوع خورشید است .
کشوری که تمام هم و غمش تار موی خانم ها باشد و بی آبی را نتیجه بیرون زدن موی خانما و سیلاب را نتیجه عدم مدیریت جهادی بداند میشه همین. چند روز پیش خانم محترمی را دیدم که در سطل آشغال کنار یک فست فودی دنبال غذای ته مانده می گشت و جگرم کباب شد. از آن زمان معنای عدالت برای من روشن شد.
کم کاری تاکی؟ همش ادعا میکنیم که اگر به ما ضربه بزنند بهشان ضربه میزنیم، به گفته مسئولین تمام تقصیر ها گردن آمریکاست الان وقتشه که ما هم مقابله به مثل کنیم و ارزش پول آمریکا را پایین بیاوریم و اقتصاد آمریکا را متزلزل کنیم ، چرا مسئولین در این مسیر خرکت نمیکنند؟ چرا دلار را بی ارزش نمیکنند و به اقتصاد آمریکا ضربه نمی زنند؟ کافیه چند تا حرکت گازانبری انجام بدهند و تلافی کنند، انفعال برای چیه؟
جملات آخر مقاله بسیار صحیح و قابل پیگیری است .
نخبگان واقعی بایستی دوباره شنا سایی شوند .
نه اینکه یک عده ژن خوب به خود عنوان نخبه دهند بدون اینکه رزومه داشته باشند. فقط نمره معدل دانشگاهی نبایستی مبنا ی انتخاب نخبه باشد. کارهای انجام داده و پروژه های به ثمر نشسته بایستی بررسی شوند.
سیستم تصمیم گیری فعلی بسیار ضعیف است