اگر دولت محترم دریافتی افراد را با تورم واقعی همسان میکرد این نوع خریدها توسط مردم صورت نمیگرفت ولی درآمد مردم بطور واقعی تا اینجا ارزشش به یک سوم کاهش یافته است و نرخها اجناس مرتب سیر صعودی دارد.
جناب وزیر گویی در ایران زندگی نمیکنند مردم عادی ماهی یک کیلو گوشت نمیتونند بخرند حالا بماند پنج کیلو گوشت یکجا که معادل پانزده روز حقوق کارگره ، کاش کسی سکاندار این وزارت می شد که حداقل درک صحیحی از وضعیت معیشت مردم داشته باشد.
تقریبا همه نظردهندگان صحیح و دقیق فکر کرده و آینده نگر میباشند.
باستثنای یک چیز:
بیخود نیست که اکثر مقالات روزنامه ها در باره اصلاح اقتصاد، اعم از اصلاح طلب و یا اصولگرا و یا متخصصین کمسیون اقتصادی مجلس بانکها را قدرتمندترین عنصر تعیین کننده اقتصاد در کشور ایران می دانند.
بانک جهانی و مشتقات آن که دولت عضو آنست، شرط اولش خصوصی سازی کلیه ثروت های زیرزمینی و روزمینی کشورهای عضو بوده که پس از چندی به خصوصی شدن اجباری بانکها ارتقاع مییابد. بانکها هم که عنان آنها در دست بخش خصوصی می افتد، صاحبان آنها تعیین کننده کارکرد پولهای سپرده شده مردم که کل دارایی های همه ایرانیها رویهم منهای پول در گردش است را در بخش واردات- صادرات، قاچاق احتکار، تولید نان آور… بکار می اندازند. آنهم بصورت رسمی و قانونی.
در مرحله تورم«اینفلاتسیون»، بانکهای خصوصی از آن استفاده میبرند
در مرحله تورم منفی«دفلاتسیون» بازهم بانکهای خصوصی حد اکثر ثروت و قدرت اندوزی را کسب میکنند!!
باعضویت در بانک جهانی، پس از چندی بانک مرکزی صد در صد در اختیار بانکهای تحت مالکیت بخش خصوصی قرار میگیرد. آنهم نه از طریق خرید سهام و یا شبیه به آن، بلکه بخش خصوصی امکان مانور را از بانک مرکزی گرفته و از قبل با برنامه ریزی و پخش سرمایه در بخش های نامبرده بالا تولید کنندگان محصولات کشاورزی و صنعتی کوچک را ورشکسته کرده و واردات را جایگزین آن مینماید.
این فعلا پدیده ای جهانی است که نولیبرالیسم و پیشا آن کانزیسم بوجود آورده و ۴۰ درصد آمریکایی هارا زیر خط فقر برده است. اروپا هم دست کمی از آمریکا نداشته(تنها ۴ میلیون کودک فقیر در آلمان، انگلیس ذلیل شده !!!) و همیشه مصرانه اقتصاد آمریکا را کپی برداری میکند!