ازدواج در سنین کم نه تنها به حفظ تقوی افراد کمک نمی کند که گاهی نتایج وارونه به همراه دارد.در جامعه ای که اموزشهای مربوط به مسایل زناشویی هنوز بدرستی و بطور واضح به نوجوانان( که به ازدواج تشویق می شوند) داده نمی شود و زمینه ازدواج که شامل داشتن شغل منع درآمد ،درآمدی مجزا از سرپرست خانواده
شکم گشنه وفقر وبیکاری با تورم و،گرانی سر سام اور برای مردم وزندگی اشرافی وبی درد سر ورفاه زده تجملاتی برای عده ای خاص با هم نمی سازند ،ودر این جامعه جایی برای معنویت باقی نمی ماند ،از طرفی این علم واناتومی وفیزیولوژی است که میگه بدون رشد کافی اندام های رویشی وزایشی در زنان انها نباید باردار شوند وخطر سقط جنین برای نوزاد ویا مرگ را برای خود فراهم کنند ،باید سنجیده حرف زد ورفتار نمود نه اینکه بیگداروبدون تفکر برای دیگران نسخه پیچید
من دکترای روانشناسی از دانشگاه شهید بهشتی دارم
به یک دلیل اساسی ازدواج زیر سن قانونی به شدت خطرناک است و آن هم اینکه این سنین، سن تغییر است و نوجوانان هنوز نه به ثبات عاطفی هیجانی رسیدن و نه از نظر شناختی (cogniteve) ثبات دارن، انتخابهایی که تو این سنین میشه قابل اتکا و اعتماد نیست چون هنوز نوجوانان معیارهای مشخصی برای زندگی شخصی خودشون ندارن چه برسه به اینکه بخان شریک زندگی انتخاب کنن
نکته آخر اینکه خیلی از نوجوانها حتی تو انتخاب رشته های تحصیلیشون به شدت مشکل دارن و انتخابهای اشتباه زیادی انجام میدن که بعدهها یا از تحصیل کناره گیری میکنن یا موفقیتی تو رشته تحصیلی بدست نمیارن و دچار فرسودگی تحصیلی و بعدها فرسودگی شغلی میشن، حالا با توجه به اینکه نوجوان توانایی تصمیم گیری در مورد رشته تحصیلی ندارن، آیا معقولانه است که تصمیم به ازدواج، انتخاب شریک زندگی، فرزند پروری و... را در این سن انجام دهند!؟