با سلام در باره صنعت خودروسازی کشور
ایا تاکنون به تعداد کشته ها و معلولین بوجود آمده بر اثر محصولات بی کیفیت خودروسازان داخلی فکر کرده اید
طبق آمار رسمی تعداد کشته های جنگ تحمیلی حدود ۲۴۰ هزار نفر بوده است اما امار کشته های ما طبق آمار پزشکی قانونی حدود سی هزار نفر در سال بوده که اکنون به حدود ۱۶ هزار نفر کاهش پیدا کرده است یعنی کشته های جاده ها در یک دهه برابر کشته های جنگ بوده است و اگر در نظر بگیریم به ازاء هر کشته سه نفر معلول شده اند یعنی تعداد خانواده هایی که بر اثر سو مدیریت خودروسازان از حیض انتفاع خارج شده اند به ازاء یک دهه چهار برابر کشته های جنگ تحمیلی است ایا مردمی که سرپرست خانواده خود را از دست داده اند باید برای نان خودرن یک عده متحمل چنین ظلمی شوند این فقط یک جنبه آن بود ولله که اگر امروز هم این کارخانه های مرگ افرین را تعطیل کنیم در مجموع به نفع کل جامعه است چه بسا عده ا کمی در این رهگذر متحمل زیان خواهند شد
خودروسازی یک صنعت است که ما فقط اسم آن را یدک میکشیم و برای راهبری انها از روابط به جای ضوابط استفاد میکنیم در صورت اداره آنها به دست اهلش همان گونه که مدیران اولیه ایران خودرو آن را به روز کردند امروز هم ما خودروساز بوریم ولی با این روش باید عطایش را به لقایش بخشید
مشکل مردم با خودروساز ها بیشتر مربوط به انحصاری بودن و بی کیفیتی خودروها و پاسخگو نبودن آنهاست. در فضای انحصار خودرو ساز ها خود را مجبور به اجرای تعهدات نسبت به مردم نمیبینند . در صورتی که اگر واردات خودرو با کیفیت با تعرفه مناسب به کشور آزاد شود خودرو ساز ها مجبور میشوند به تعهدات خود در خصوص کیفیت و تحویل خودرو به مردم به خوبی عمل کنند . و نیاز به قیمت گزاری اجباری و نظارت بر خودرو ساز ها و هم از بین میرود و قیمت خودرو در فضای رقابت منطقی میشود و میلیون ها نفری که هم که آقای بیات فرمودند بیکار نمیشوند.