به نظر میاد بعضی ها منافع شخصی شون داره دوباره به خطر میافته، این بعضی ها توهین به مسئولین دیگر کشورها را جایز ولی نقد مسولیین مورد علاقه شان را جرم میدانند.
آقای جهانگیری و بقیه مسئولان که از مرگ دو برادر کولبر متاثر هستند، آیا حاضرند اقدامات یا تصمیماتی اتخاذ کنند که در جهت کاهش بی عدالتی باشد؟ آیا حاضرند یک روز از حقوق خود را به همچین افرادی هدیه کنند تا حداقل در اوج زمستان کولبری نکنند؟
من روم نمیشه تو چشم هموطن کرد،سیستانی،بلوچ،کرمانی،خوزستانی و...نگاه کنم...این ها چقدر مظلوم هستن....مسئولین چطور دهه ها تو چشم این مردم شکفت انگیز از نظر صبر و متانت نگاه میکنن؟
با چشمانی اشک آلود میگم که به پیشرفت کشورهای همسایه حسودیم میشه...هم کشورشون پیشرفته و مدرن شده و هم سطح رفاه مردم بسیار بالا رفته...نگاه به عراق و افغانستان نکنید...یک نگاه به چشم انداز پیشرفت و حال حاضر کشورهای قطر،ترکیه،عمان،امارات و ...کافیه.
ما باختیم.در همه چیز.
هموطن من نباید چنین زندگی ای داشته باشه.
آقای جهانگیری عزیز، مردم دیگر اعتماد و امید خود را به کلام مسوولان (در هر سه قوه) از دست داده اند. البته که تسلیت کلامی، موجبات اندکی تسلی خاطر بازماندگان را فراهم میکند اما جای خالی فرزندان مردم را هرگز و هرگز نمیتواند جبران کند! بفرمایید برای تورم بالا، فساد گسترده، بیکاری جوانان و بی کفایتی مدیران که زندگی میلیونها ایرانی را تحت تاثیر قرار داده و آینده کشور را تاریک و تار کرده چه برنامه عملی دارید؟ حرف درمانی علاج مشکلات مردم نیست تا دیر نشده عمل کنید!