وقتی محصولی به چند برابر قیمت دست مشتری میرسد از کشاورزان خبری نیست.!!! مشتری تنها گروهیست که از طرف همه به چشم مخزن پول دیده مبشود بحث این دولت و دولت قبلی هم نیست. مشتری که هیچ ابزاری جز نخریدن ندارد باید به کی پناه ببرد ؟مگر میشود هر چیزی را و نخورد ؟ حتی اگر مسئولی توصیه کند !
بی برنامه بودن سیستم کشاورزی ایران و وجود دلالان طماع دو عامل اصلی کم یا زیاد شدن عرضه میشود .بی برنامه بودن کشاورزی در ایران به مراتب بدتر از وجود دلالها در این عرصه است.هر چند که دلالان هچوقت شناسایی نمیشوند و گمنام تمام دوره های گذشته بوده اند.
وقتی انواع و اقسام یارانه ها رو به کشاورزا میدن. وقتی آب مفت رو به کشاورزا میدن تا بریزن تو زمین هاشون و کشاورزای عزیز هم هر چی دلشون بخواد میکارن و به هر قیمت پایینی هم محصولشونو به دلالا میفروشن میشه این اوضاع و احوال.
اگه دولت هزینه واقعی آب رو از کشاورزا بگیره و اگه هیچ یارانه ای هم بهشون نده و محصولاتشون رو هم با سود منطقی ازشون بخره اونوقت کشاورزا محصولی رو که میکارن میفهمن چقد هزینه شده و بعدش هم مفت فروشی نمیکنن
نمیشه مردم مستقیم از کشاورز خرید کنن؟
میوه تربار شهرداری برای چی ساختن؟
پیاز 300 از کشاورز بخره دلال
رئیس تره بار از دلال گرون بخره
یذره ارزونتر از مغازه بفروشه به ملت؟
اینم شد تدبیر؟
قیمت پیاز در نبود تدبیر دولت، اشک کشاورزان را درآورد/ دود تنظیم بازار الاکلنگی به چشم مردم می رود:
از سال 92 اشک کل مردم ایران را در آورده اند، ای کاش شما قیمتها را با خرداد 92 مقایسه میکردید، تا شرایط بسیار بد معشیتی مردم مشخص میشد (کاهش ارزش پول رایج کشور). البته عده ای هم که در هرحالتی باید سودهای نجومی شان را ببرند، من برای یاد آوری توجه شما را به خبر به تعطیلات رفتن باراز بزرگ تهران در شهریور 97 جالب میکنم، زمانی که جهشهای بلند قیمت ارز شروع شده بود، ایکاش یکی پیدا میشد تا سود این مدت این حضرات (بازار بزرگ) را حدودی محاسبه میکردند، که هر چه مردم فقیرتر میشوند آنها پولدار و پولدارتر میشوند.
این دولت در سال 99 شیوه گران کردن (کالا و اجناس) را تغییر داده است، یعنی اول قیمت دلار را بالا برد (حدود 17 تا 18 هزار تومان)، بعد، تولیدکنندگان قیمت کالاهایشان به بهانه اینکه تولید با این قیمت تمام شده به صرفه نیست بالا میبرند، و وقتی بقول شما اشک مردم که درآمد و زمینه مساعد فراهم میشود و اینجا شواری تنظیم بازار وارد میشود و قیمتهای مورد نظر تولیدکننده را به مردم تحمیل میکنند. این فرمول را شما میتوانید در بازار خودرو، کالاهای خانگی و ... ببینید. باید دید که تا کی باید این سومدیریتها را دید مقصر تمام این آشفتگیهای اقتصادی هم که دلالان، قاچاقچیان، سفته بازان، و ... هستند. ایکاش فقط درد پیاز بود، البته دلالان، قاچاقچیان، سفته بازان، ... هیچ وقت و تحت هیچ شرایط نه ضرر میکند و نه اشکشان در میاید!!
قیمت پیاز در نبود تدبیر دولت، اشک کشاورزان را درآورد:
آیا این امکان پذیر است که در هر استان با همیاری بخش خصوصی و دولتی ساخته یک سرد خانه بزرگ برای نگهداری چنین محصولاتی برای کمک به کشاورزان زحمت کش و آسایش مصرف کننده، در نظر گرفته شود. این سرد خانه ها میتوانند با دلالانی که چنین محصولاتی در وقت برداشت مفت میخرند و بعد از مدتی این محصولات را با قیمتی بسیار زیاد و با سودی غیر متعارف میفروشند و برای اقتصاد، اجتماع، ... (بجز دولتها) مشکل ساز میشوند. رقابت کنند. اگر بخش خصوصی هم متولی این امیر خیر (ساختن سرد خانه) باشد میتواند پس از از عرضه محصولات به بازار داخل یا صادرات هزینه هایش را با سود قابل قبول دریافت کنند. بعنوان مصرف کننده و نه کارشناس اینگونه به نظر میرسد که همه از این کار (کشاورز، مردم و بخش سرمایه گذار) منتفع میشوند (البته بجز دلالان). دولت چون همیشه میگوید کار کار دلالان است اصلا مسئولیتی گردن نمیگیرد، انگار نه انگار که وزارت صمت، وزات کشاورزی، تعزیرات و از همه مهمتر اتحادیه و اصناف در قبال چنین سودجویانی مسئولیت دارند . دولت فقط به فکر اتلاف وقت و پایان دوران هشت ساله اش در ا400 فرابرسد است (از همین الان هم خودستایهیش را برای مردم آماده کرده که چه کارهای توسط این دولت در این دو دوره انجام شده است ولی در واقعیت نرخهای سال 92 میماند و نرخ پایان دوران دولت تدبیر و امید.
بی برنامه بودن سیستم کشاورزی ایران و وجود دلالان طماع دو عامل اصلی کم یا زیاد شدن عرضه میشود .بی برنامه بودن کشاورزی در ایران به مراتب بدتر از وجود دلالها در این عرصه است.هر چند که دلالان هچوقت شناسایی نمیشوند و گمنام تمام دوره های گذشته بوده اند.