شما متاسفانه دوست را از دشمن تشخیص ندادید. فکر کردید هر کس ته ریشی داشت دوست شماست. هر کسی فریاد مرگ بر امریکایش بلند تر بود مقرب تر بود. ما هم به عنوان غیر خودی تنها کاری که از دستمان برامد انتقاد سازنده در تابناک بود. فریاد های ما اما به گوش شما نرسید تا کار را به اینجا رساندید. همین الان هم چاره کار شکستن دایره خودی ها و استفاده از کارشناسان و متخصصین پاکدست وطن پرست است نه ان هایی که چفیه بستند و با چمدانی پر از بیت المال سر از کانادا در اوردند. امیدی به بهتر شدن اوضاع نیست. پیروز و موفق باشید.
دولت راهی غیر از این ندارد.
وقتی نقدینگی 2500 هزار میلیلارد تومان هست، هر کسی بیاید ، همین هست. بانک ها هم ورشکسته هستند. دولت هم درآمد دیگری غیر از ارز و طلا ندارد. دعوای زرگری هم لطفا راه نیاندازید.
قبل از برکناری دولت باید بانکها و بورس ترمز دستی بکشند . دو هفته تعطیل اعلام بشود تا در زمان عزل دولت بازارها کنترل شوند چون این دولت بنای اصلاح و کنترل بازارها رو نداره شده رفیق دزد و شریک قافله
کلید خوردن تورم با آعاز کاهش سود سپرده بانکها در انتهای سال 96 گره خورد واز آنزمان است که پولهای انباشته شده در بانکها راهی بازار شده دوسه دست میچرخد و دوبرابر میگردد ودر نهایت مجددا ببانکها باز خواهد گشت آنوقت میگویند نقدینگی زیاد شده است حال آنکه اگر پولها در بانکها میماند سالانه نهایتا 20 درصد افزایش نقدینگی را شاهد بودیم اما اکنون ؟؟؟ شکی نیست که تمامی تورمهای دو سه سال اخیر خواسته دولت وسیاسیون است والا در دولتهای قبل شش ماه الی یکسال پس از آغاز تورم شاهد افزایش سود بانکی و متعاقبا سود تسهیلات بودیم و نهایتا در عرض شش ماه الی یکسال غول تورم آرام میگرفت اما در این دولت میخواهند بر خلاف قوانین اقتصاد عمل کنند که نتیجه اش همین میشود که شاهد هستیم همین فردا نرخ سود سپرده را بالای 25 درصد اعلام کنند در عرض یکماه نرخ تورم نصف خوهد شد
پاسخ ها
ناشناس
||
۲۲:۴۶ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۴
خداوند گفته نزول دهنده و گیرنده فقیر میشوند. و اینم نتیجه سود بانک
ناشناس
||
۰۲:۲۱ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۵
اصلا سپرده و امثال آن یکسری آدمهای بیکار پردرآمد و پرتوقع را در جامعه افزایش داد که نتیجه فعلی هم بیشتر به این افراد مربوط می شود . راه چاره گریز از بحران فعلی تغییر اساسی در نظام بانکی و عدم دخالت نهادها در امور اقتصاد هست .
تحمل بار سنگین جناحگرایی ،و قدرت طلبی عده ای که ده درصد جمعیت کشور را تشکیل نمیدهد بر دوش مردم است ،مردمی که گاه طغیان میکنند ،و گاه به وعده ای فریب میخورند ؟آیا از اثرات مخرب دلار بیست و یکهزار تومان ،و سکهٔ ده میلیون تومان بر زندگی بیش از نود و پنج درصد مردم آگاه میباشند ؟