اگر یک درصد از این بدبینی رو به آمریکا داشتیم وضعمون اینقدر بد نبود
پاسخ ها
مجيد
||
۱۶:۲۶ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
اينم شد منطق؟ چون با اين عهدنامه سرتاپا مشكل مخالفيم به آمريكا تمايل داريم. صحبت از اينه كه با هرجا قراره پيماني بسته بشه از ضعف نباشه از نقطه قوت باشه
خوب کسانی که با این قرارداد مخالفند درشرایط فعلی چه پیشنهاد جایگزینی دارند؟البته در سطح کارشناسی بین المللی میتوان از اساتید فن مشاوره گرفت حتما در دنیا شرکتهای مشاوردر این گونه قرار دادهاموجوداست
پاسخ ها
ناشناس
||
۱۳:۵۳ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
نیازی به جایگزین نیست اصلا! اگرم جایگزین میخوایم کی بهتر از خود آمریکا؟؟؟
چین ابر قدرت نیست. چین رو با آمریکا مقایشه کنین.دلار آمریکا حتی در دورافتاده ترین جزایر دنیا هم خریدار داره ولی یوان چین چطور؟ بخش بزرگی از این کشور در فقر زندگی میکنن. حتی توانایی ساخت پردازنده رو هم ندارند که انحصارش کاملا نزد امریکاست و همینطور دانشگاههاشون و ...
اگر امکان دارد در مورد داستان پایان ناپذیر انرژی هسته ای با مقامات گفتگو نمایید.
مطمپن باشید اگر این موضوع را به طور مستمر پیگیری نمایید و با مقامات سیاسی و نظامی در این مورد گفتگو کنید مشخص می شود که سلاح اتمی یک تفنگ خالیست و فقط برای ایجاد ترس در دل مردم و..عنوان می شود.
اینکه مواردی چون واگذاری جزیره و ... رو دلیل مخالفت منتقدان تبلیغ می شود٬ بنظر عمدی می رسد
برای انکه با نشان دادن نبود چنیین مواردی در توافقنامه ٬ نقد آن از موضوعیت ساقط شود.
دلیل اصلی یرای مقابله با چنین توافق نامه های ( نسبتا) بلند مدت برای هر کشوری بویژه ایران همین است که بجز در دو فقره هیچ نمونه ای در دنیا ندارد:
۱- توافق نامه های استعماری ( مثلا بین بریتانیا و چین بر سر اجاره هنگ کنگ. یا ایران و کنسر سیوم بعد از کودتای 28 مرداد)
۲- توافق نامه بین قدرت بزرگ و متوازن و با ثبات در شرایط غیر اضطرار ( مثلا توافق نامه فرضی بین ایالات متحده و کانادا یا بین فرانسه و آلمان)
ایران بخصوص در شرایط حاضر که در وضعیت مضطری به سر می برد به هیچ وجه نباید با تن دادن به هر نوع قرار داد بلند مدت به دولت هایی که اگز چه مصداق دشمن دشمن من دوست من است باشند ٬ در گام اول قبح این نوع قرار دادها را به هزینه های بسیار زیاد تاریخی در کشور ما قبیح و مذموم ( و حتی خائنانه ) جا افتاده است از بین برده شود چون قطعا بعد از آن در آینده رایج شدن توافقنا مه های مهلک با دول استکباری را در پی خواهد داشت و همواره بااستناد با توافق نامه هایی نظیر همین مورد ظاهرالصلاح با چینی ها برای آنها توجیه تراشیده خواهد شد.
از آن گذشته آیا ممکن است بعد از این توافق ٬ روسیه کنار نشسته و ادامه همکاریش با ایران را موکول به توافق نا مه ای مشابه نکند؟ همه می دانیم پاسخ منفی است.
در واقع باید با فشار نهانی دولت چین در مجبور ساختن ایران به تن دادن به این توافق با ابزار اعتراضات و اعتصابات مردمی مواجه شد و در مذاکره بین دول با آنها نه در پشت در های بسته بلکه فاش و در مقابل افکار عمومی دنیا چنین بحث کرد که مواجهه هر دو دولت با آمریکا که بیشتر ار ایران خود چین را هدف قرار داده باندازه کافی تضمین کتتد راهبردی عمل به همه موادی که بصورت عادلانه و ( غیر استعماری) میتواند در هر نوع توافق بلند مدت بگنجد می باشد و نیازی به اعمال فشار ( که حتما از سوی چین اعمال می شود و متاسفانه وزارت خارجه خود را در مقابل آن دست بسته "وانمود" می کند) به ایران نمی باشد و خود به خود حاصل می شود.
قرار داده هایی نظیر حل مسيئله مرز دریایی با عمان و این مورد که اتفاقا تحت وزارت آقای ظریف دنبال شده و می شوند. همانطور که توافق نامه های مربوط به تقسیم دریای خزر در دولت های پیش از احمدی نژاد رقم خوردند و توافق نامه های بسیار ناشیانه ای از ایند دست با ترکیه در دوره احمدی نژاد کلید زده شد. تمام این موارد هزینه هایی است که به اعتبار مقابله با امپریالیسم آمریکا به ایرات تحمیل شده است که نمی تواند توجیحی در افتادن در چاله هایی باشد که مردم ایران برای دوری از نمونه تحمیل شده همان چاله ها از سوی آمریکا محسوب شوند.
از ترس مرگ که نباید خودکشی کرد!