حق انتخاب شغل یکی از حقوق اساسی هر انسان است.
فردی شغل قضاوت را انتخاب کرده و بعد از مدتی متوجه شده است که توانایی لازم جهت این منصب را ندارد.
حال به خاطر اینکه چون قاضی بوده نباید وکیل شود؟
آیا این با انصاف سازگار است؟
چه بسیار قضات که تحمل فشار سنگین جسمی و روحی این منصب خطیر را ندارند. چرا باید بالاجبار و با منع تحصیل شغل وکالت آنها را وادار به ادامه قضاوت کرد؟
شرعا و قانونا مصوبه منع اشتغال قضات به وکالت دارای اشکال است.
بنده كارشناسي هستم كه به نمايندگي يك سازمان دولتي مراجعات مكرر به ديوان عدالت داشته ام متاسفانه در موراد متعدد شاهد بي اطلاعي قاضي از موضوع و صدور راي به نفع شاكي بوده ام مثال فردي تا قاضي مي بيند كه شاكي ايثارگر است بلافاصله وبدون مطالعه راي به نفع شاكي ميدهد از طرفي مسئول دفتر قاضي براي تاخير يكماه يك حكم تجديد نظر 10 ميليون تومان از خوانده گرفته است (كارت هديه )
حقوق بازپرس 8 میلیون برای 200 پرونده در هر ماه هست
در حالی که وکیل برای هر پرونده 10 میلیون میگیره
آیا انصافه کسی که به هر دلیل وارد قضاوت شد او را از شغل پردرآمد مثل وکالت منع مرد
انشاله روزی برسه که آقای رءیسی برای دادگستری هم کار بکنند از اضافه کار خبری نیس از
واقعا کار در دادگستری اعصاب آدم را خراب می کند
فرد بره تو بورس فعلیت بکند بهتر از کار در دادگستری است
مگر اینکه واقعا قصد خدا و خدمت به خلق الله را داشته باشد
فردی شغل قضاوت را انتخاب کرده و بعد از مدتی متوجه شده است که توانایی لازم جهت این منصب را ندارد.
حال به خاطر اینکه چون قاضی بوده نباید وکیل شود؟
آیا این با انصاف سازگار است؟
چه بسیار قضات که تحمل فشار سنگین جسمی و روحی این منصب خطیر را ندارند. چرا باید بالاجبار و با منع تحصیل شغل وکالت آنها را وادار به ادامه قضاوت کرد؟
شرعا و قانونا مصوبه منع اشتغال قضات به وکالت دارای اشکال است.