من هم نمیبخشم آن استاد دانشگاه را که زحمت چند ساله چهار دانشجوی دکترا را به نام خود کرده و استاد تمام دانشگاه تهران شده است و اعتراض های ما هیچ نتیجه ای ندارد چون همسرش مرجع رسیدگی کننده به تخلفات پژوهشی است!! این ظلم ها تاکی ادامه دارد؟!
تابناک عزیز لطفا کمپینی صفحه ای چیزی درست کنید که به مطالبه گری در این باره بپردازد واقعا نخبه های این مملکت دارند به خاطر بی مسئولیتی عده ای در دانشگاه تهران از بین می روند
من هم نمیبخشم آن استاد دانشگاه را که زحمت چند ساله چهار دانشجوی دکترا را به نام خود کرده و استاد تمام دانشگاه تهران شده است و اعتراض های ما هیچ نتیجه ای ندارد چون همسرش مرجع رسیدگی کننده به تخلفات پژوهشی است!! این ظلم ها تاکی ادامه دارد؟!
تابناک عزیز لطفا کمپینی صفحه ای چیزی درست کنید که به مطالبه گری در این باره بپردازد واقعا نخبه های این مملکت دارند به خاطر بی مسئولیتی عده ای در دانشگاه تهران از بین می روند
خیلی عجیب است. به راحتی نمیشود قضاوت کرد. هم اینکه در موضوع کتاب واقعا حق با چه کسی بوده است و هم اینکه آیا آدم با عصبانیت کبدش را از دست میدهد؟ تازه اگر در عصبانی شدن محق بوده باشد و توجیه منطقی و موجه برای عصبانی شدن موجود باشد.
مثلا چه جور ظلمی؟! این که هر چیزی دانشجو به عنوان پایان نامه و پژوهش تحویل استاد داد، سریع تأیید کنه؟!
اتفاقا مشکل غالبتر، سهل انگاری و مساعدت بیش از حد است. مشکل سخت گیری استاد نیست مشکل اینکه که به دلیل شرایط اقتصادی دانشجو واقعا دانشحو نیست و به اجبار علم و پژوهش به اولویت چندمش تبدیل می شود.
ناشناس
||
۰۲:۱۰ - ۱۴۰۰/۰۱/۱۵
اتفاقاً استاد راهنمای من خیلی به من کمک کرد. اما یکی از داوران محترم که اتفاقاً رئیس دانشکده هم بود، 2 سال از زندگی من رو ازم گرفت
خدا رحمتش کند و خداوند به خانواده اش صبر دهد . . البته که کلا یک طرفه به قاضی رفتن خوب نیست . و باید از هر دو طرف مطلب را شنید تا بتوان قضاوت کرد . البته به استحضار می رساند که رساله دکتری و یا پایان نامه ارشد کار مشترک دانشجو و استاد هست و استاد هم در مورد کار انجام شده حق و حقوقی دارد که باید رعایت شود
از این ظلم ها در حق دانشجویان کشور زیاد میشه بخصوص در دانشگاه تهران، خودم نیز سه سال پیش که دانشجوی دکتری دانشگاه تهران بودم به پیشنهاد یکی از اساتید همکاری در کار تالیفی با قول نوشتن نامم تا رزومه برای من هم شود شرع کردیم در حالی که 80 درصد کار انجام شده بود و هر روز به من علارغم کارهای دیگه ای که داشتم می آوردن به یکباره رفتارشون عوض شد و گفتن بنظرم این کار به جایی نمی رسد بعد از دو سال بعد کتاب با همون چارچوب در انتشارات دانشگاه تهران چاپ شد دریغ از ذکر نام من در پیشگفتار صرفا برای تشکر در جمع آوری اطلاعات!!!!
منظورم همه استادها نیست اما بسیاری از اساتید که عنوان پرفسور و استاد تمام دارن با کارهای دانشجویان خود به اینجا رسیدن که متاسفانه بعد ازفارغ التحصیلی از یادشون میرن و فقط دانشجوها پله ای میشن برای ترقی اونها مثل خودم که با وجود مدرک ارشد و دکتری از دانشگاه تهران و رزومه قوی بعد از 3 سال از فارع التحصیلی نتونستم کاری پیدا کنم...... متاسفم برای جامعه ای که برای تحصیل کرده های واقعی ارزشی قائل نیست و هر روز ناامید تر در دیروز تنها راه پیشرفت را در رفتن و جدایی از خانواده می بینند.... ولی در پشت همین دانشگاه تهران در موسساتی که مثل قارچ سبز میشن مقاله مینویسن، پایان نامه مینویسن، مدرک میسازن برای خیلی ها برای ارتقاء شغلی و جایگاه بهتر برای خود، این قصه پر غصه یک دانشجوی فارغ التحصیل از همین دانشگاهی تهرانی هست که یک روزی با هزار آرزو وارد آن شدم و سختی های و استرس های بسیاری کشیدم اما به هیج جایی نرسیدم.......روحت شاد آقای دکتر مطهری
خداوند ایشان را رحمت کند و فرزندانش را عاقبت به خیر کند.
برای دانشجوی نمونه شدن رقابتی نیست چون دانشجویان معمولا رغبتی به تکمیل مدارک برای شرکت در این رقابت ندارند. ایشان خیلی به این موضوع اهمیت داده است البته از راه نادرست ؛.....کمک یکی از دوستان یک فراخوان صوری استخدام درست کردیم و به دست آن دانشجوی انتخاب شده رسانیدم. او هم رزومه خود را فرستاد وقتی رزومه را با رزومه خودم مقایسه کردم، دیدم امتیازهای من از او بیشتر است......؛ این روش نادرست و ناروا است که رزومه فردی را با نیرنگ بدست آوری!
البته نویسنده سعی کرده ایشان را قربانی و دانشگاه و استاد او را ستمگر معرفی کند اما نوشته به جای مستند بودن تبلیغاتی است و کینه ورزی. یعنی در دانشگاه تهران و وزارت عتف برای دادرسی مرجعی وجود نداشته است؟
تابناک عزیز لطفا کمپینی صفحه ای چیزی درست کنید که به مطالبه گری در این باره بپردازد واقعا نخبه های این مملکت دارند به خاطر بی مسئولیتی عده ای در دانشگاه تهران از بین می روند