کلیات
کاسترو در ۱۳ آگوست ۱۹۲۶ در شهر بیران متولد شد. خانواده وی از ملاک مرفه بوده و او را پس از پایان دوره ابتدایی به مدرسه‌ای خصوصی در سانتیاگو د. کوبا و پس از آن به هاوانا فرستادند. وی تحصیلات خود را در دانشکده حقوق دانشگاه هاوانا به اتمام رساند. وی در دوره دانشجویی به یک گروه پیوست که در زمینه فساد سیاسی مبارزه می‌کرد.
مبارزات سیاسی
کاستروز در سال ۱۹۴۷ عضو حزب مردم کوبا شد که به حزب ارتودوکس هم شهرت داشت. وی سپس رهبر جناح چپ حزب شد و همان سال داوطلب عضویت در یک گروه مسلح برای مبارزه علیه نظام رافائل تروخیو در جمهوری دومنیکن شد. هرچند این گروه نتوانست از کوبا خارج شود، اما کاسترو بار‌ها در برنامه ریزی و اجرای چنین طرح‌های ضد امپریالیستی نقش داشت.
موفقیت های سیاسی
وی سرانجام در ۱۹۵۹ توانست نظام فالگنسیو باتیستا را شکست دهد و حکومت در کوبا را در دست گیرد. وی علاوه بر رهبری انقلاب کوبا، از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۶ به عنوان نخست وزیر کوبا و سپس به عنوان رئیس جمهور این کشور از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۸ مشغول فعالیت بود. حزب کمونیست کوبا که تنها حزب سیاسی در نظام تک حزبی کوبا است از سال ۱۹۶۵ تا سال ۲۰۱۱ تحت رهبری وی اداره می‌شد.
رهبری حکومت
بر اساس قانون اساسی مصوب سال ۱۹۷۶ میلادی دبیرکل حزب، رهبری حکومت را در دست دارد. کاسترو یکی از نماد‌های انقلاب کمونیستی در آمریکای لاتین به شمار می‌رفت. در دوران زمامداری وی در کوبا صنایع و تجارت ملی‌سازی شد و اصلاحات سوسیالیستی دولت در سراسر جامعه به اجرا درآمد. کاسترو هم‌چنین دو دوره دبیر کل جنبش عدم تعهد بود.
حواشی
کاسترو یکی از شخصیت‌های بحث‌برانگیز جهان معاصر بوده است. وی جوایز مختلف بین‌المللی به دست آورد و حامیانش او را قهرمان سوسیالیسم، ضد امپریالیسم و بشردوستی و کسی که توانسته استقلال کوبا را در برابر امپریالیسم آمریکا حفظ کند، می‌دانند.
مرگ
کاسترو صبح روز شنبه ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶ در اثر بیماری و کهولت سن در ۹۰ سالگی درگذشت.
حسن رحيم پورازغدي، در خصوص نگاه ويژه رهبر فقيد و انقلابي كوبا به امام خميني (ره) و دين مبين اسلام مي گويد: «بنده خودم در جلسه اى از رئيس جمهور قبلى شنيدم که وقتى کاسترو آمده بود ايران، به آقاى خاتمى گفته بود: شما دو امکان بزرگ داريد که اگر در اختيار ما بود، ک…
