کلیات
بیست و پنجم ذیقعده را روز دَحْوُالارض (روز پهن شدن زمین از زیر کعبه) گویند. از آن در باب طهارت و صوم نام برده‌اند.
حقیقت دحو الارض
«دَحو» به معنای گسترش است و بعضی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده اند. منظور از دحوالارض) گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب‌های حاصل از باران‌های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود. این آب ها، به تدریج در گودال‌های زمین جای گرفتند و خشکی‌ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده‌تر شدند. از طرف دیگر، زمین در آغاز به صورت پستی‌ها و بلندی‌ها یا شیب‌های تند و غیرقابل سکونت بود. بعد‌ها باران‌های سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و دره‌ها گستردند. اندک اندک زمین هایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع به وجود آمد. مجموع این گسترده شدن، دَحو الارض نام گذاری می‌شود.
غسل کردن در روز دَحْوُالارض
بنابر قول منسوب به مشهور، غسل کردن در روز دحوالارض (روز پهن شدن زمین از زیر کعبه) مستحب است.
روزه گرفتن در روز دَحْوُالارض
روزه این روز نیز مستحب مؤکد و یکى از چهار روزى است که در بین ایّام سال روزه گرفتن در آن فضیلت بسیار دارد و بنابر روایتی روزه گرفتن در این روز معادل شصت ماه روزه و کفّارههفتاد سال گناه است.
«دَحو» به معنای گسترش است و برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده‌اند، منظور از «دحوالارض» (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب‌های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود، این آب‌ها، به تدریج در گودال‌های ز…
