در مورد موسوی خوئینی ها در ویکی تابناک بیشتر بخوانید
کلیات
سید محمد موسوی خوئینی‌ها در سال 1320در قزوین متولد شد. او از سال ۱۳۸۴ دبیرکل مجمع روحانیون مبارز است. وی یکی از شخصیت‌های محوری در جریان چپ سنتی و جناح اصلاح‌طلب جمهوری اسلامی است. خوئینی‌ها رهبر معنوی دانشجویان مسلمان پیرو خط امام در جریان اشغال سفارت آمریکا و از نزدیکان امام خمینی پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود. او در دوران رهبری امام خمینی پست‌های مهمی همچون نایب رئیسی دوره اول مجلس شورای اسلامی، عضویت در شورای سرپرستی صدا و سیما، دادستانی کل کشور، سرپرست حجاج ایران، نمایندگی دوره اول مجلس خبرگان رهبری و عضویت در شورای بازنگری قانون اساسی را برعهده داشت.
پیش از انقلاب
سید محمد موسوی خوئینی‌ها از سنین جوانی سیاست‌ورزی را آغاز کرد و از یاران امام خمینی بود چنان‌که پس از تبعید امام خمینی به نجف، او هم راه این شهر را در پیش گرفت تا در کلاس‌های او حضور داشته باشد که یکسال بعد به ایران بازگشت. وی در دهه ۵۰ برای پخش اعلامیه‌های امام خمینی بازداشت و به ۱۵ سال حبس محکوم که پس از ۱۰ ماه آزاد شد و به پاریس نزد وی رفت.
بخش عمده‌ای از فعالیت‌های ضد رژیم او در این مقطع به عنوان خطیبی سیاسی در مساجد تهران در اسناد ساواک به نام «موسوی» ثبت شده‌است. مهم‌ترین اتفاق این دوره اما تشکیل جامعه روحانیت مبارز است. حسن روحانی در خاطرات خود درباره تشکیل جامعه روحانیت مبارز تهران می‌گوید: «تشکیلات جدید و با هدف رهبری نهضت در تهران و شهرستان‌ها تحت عنوان جامعه روحانیت مبارز تهران، در اوایل سال ۱۳۵۶ شکل گرفت. در نخستین جلسه‌ای که تشکیل شد، شماری از مشاهیر روحانیت مبارز مانند شهید دکتر بهشتی، شهید علامه مطهری، آیت‌الله موسوی اردبیلی، امام کاشانی، انواری، موحدی کرمانی، موسوی خویینی‌ها، شهید شاه‌آبادی، شهید محلاتی، ناطق نوری، اینجانب و تعداد دیگری از دوستان حضور داشتند.» این تشکیلات علاوه بر شورای مرکزی جلسات مناطق را نیز به‌طور پیگیر برگزار می‌کرد.
پس از انقلاب
موسوی خوئینی پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ از سوی امام خمینی بود در جریان دوره اول انتخابات ریاست‌جمهوری مسئول تأیید صلاحیت کاندیداها شد و در همین سال -۱۳۵۸- به‌عنوان یکی از نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی انتخاب شد. پیش از اقدام دانشجویان مسلمان پیرو خط امام در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ برای تسخیر سفارت آمریکا، او به دانشجویان اطمینان داد که مخالفتی با این اقدام نیست و در جریان گروگانگیری و اقامت دانشجویان در سفارت آمریکا واسطه آنان و شخص محوری در تصمیمات بود.
او پس از اشغال سفارت، تا مدت کوتاهی سرپرستی امور سفارت آمریکا را به عهده داشت، اما امام خمینی در اسفند ۱۳۵۸ در حکمی، دستور می‌دهد که گروگان‌ها به شورای انقلاب واگذار شود.
موسوی خوئینی همچنین نماینده امام خمینی در شورای سرپرستی صدا و سیما بود که پس از پیروزی بنی صدر در انتخابات ریاست‌جمهوری از این سمت استعفا داد تا در انتخابات مجلس اول از حوزه تهران شرکت کند. وی در این انتخابات در فهرست ائتلاف بزرگ -حزب جمهوری اسلامی، روحانیت مبارز و گروه‌های اسلام‌گرا- و نیز حزب توده، جنبش مسلمانان مبارز و جاما قرار داشت و با ۱٬۲۴۸٬۳۹۱ رأی در رتبه یازدهم قرار گرفت. او در دوره اول مجلس نایب رئیس مجلس شد. سپس در سال ۱۳۶۴ از سوی امام خمینی به دادستانی کل کشور و عضویت در شورای‌عالی قضایی منصوب شد. در سال پایانی عمر امام نیز از سوی او به عضویت در شورای بازنگری قانون اساسی منصوب شد.
چند ماه پس از رهبری آیت الله خامنه‌ای، موسوی خوئینی‌ها به عنوان مشاور سیاسی رهبری منصوب شد. او در این دوران برخلاف دهۀ اول جمهوری اسلامی پست‌های چندان مهمی بر عهده نداشت و در شمار منتقدان سیاست‌های جریان راست آن زمان، یعنی دولت هاشمی رفسنجانی و آیت الله خامنه‌ای قرار گرفت.
موسوی خوئینی‌ها در سال ۱۳۶۸ مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام را تأسیس کرد که تعدادی از فعالان دانشجویی دوران انقلاب و اصلاح‌طلبان دهه بعد در آن فعالیت می‌کردند.
او در سال ۱۳۶۹ در حالی‌که که نماینده دوره اول مجلس خبرگان رهبری بود به همراه تعداد زیادی از دیگر اعضای مجمع روحانیون مبارز برای نمایندگی در دوره دوم مجلس خبرگان رهبری رد صلاحیت شد. در سال ۱۳۷۰ برای شرکت در انتخابات مجلس چهارم تأیید صلاحیت شد ولی در اعتراض به رد صلاحیت کاندیداهای جناح چپ، از کاندیداتوری انصراف داد.
در پی استعفای مهدی کروبی در سال ۱۳۸۴، مجمع روحانیون مبارز، خوئینی‌ها را به عنوان دبیر مجمع برگزید. مخالفان راست‌گرای موسوی خوئینی‌ها در جمهوری اسلامی او را به داشتن دیدگاه‌های کمونیستی، ارتباط با شوروی و حتی جاسوسی برای کاگ‌ب متهم کردند و از القابی چون روحانی سرخ، مرد خاکستری و پدرخوانده اصلاحات برای او استفاده شد.
با وقوع اعتراضات گسترده به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ خوئینی‌ها به طراحی و مدیریت این حوادث متهم شد. او و تشکل متبوعش یعنی مجمع روحانیون مبارز در این انتخابات از میرحسین موسوی حمایت می‌کردند و پس از انتخابات هم موضع سختی در قبال حاکمیت اتخاذ کرده و خواستار ابطال انتخابات و برگزاری رفراندوم در مورد مشروعیت دولت شدند. شخص خوئینی‌ها دو روز پیش از انتخابات در اطلاعیه‌ای با مطرح ساختن احتمال تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ایران از همگان خواسته بود تا برای صیانت از آرای مردم از تمام توان خود استفاده کنند. محمدعلی جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران در این رابطه گفت: «او در بهمن ۱۳۸۷ در یک جلسه خصوصی گفته بود: ما باید بیاییم و توان خود را بگذاریم و به هر قیمتی رهبری را از تخت پایین بکشیم، او باید بفهمد این مملکت این‌طور نیست که ایشان هر طور که خواستند این نظام را به هر سمتی بکشند.» حمیدرضا ترقی عضو ارشد حزب مؤتلفه اسلامی نیز موسوی خوئینی‌ها را متهم کرد که طی سه دهه گذشته همیشه در قامت یک عنصر پشت پرده درصدد ایجاد کودتا یا آشوب در ایران بوده و حتی ترور مرتضی مطهری را به او نسبت داد.
گفتنی است موسوی‌خوئینی‌ها در سالهای پس از ۷۸، کمترین فعالیت و مصاحبه رسانه ای را داشته است. وی در وبسایت آهنگ راه در پاسخ به سؤال کاربری که پرسیده بود چرا به شایعات پاسخ نمی‌دهید گفته بود این شایعات تمام شدنی نیست و اساسا بخش هایی از حاکمیت به دنبال این است که اصلاح طلبان را با این شایعات از میدان سیاسی کشور به بیرون براند.
روزنامه سلام
موسوی خوئینی‌ها در سال ۱۳۷۰ و پس از رد صلاحیت گستردۀ کاندیداهای جناح چپ، روزنامه سلام را تاسیس کرد. این روزنامه انتقادات او و همفکران وی نسبت به سیاست‌های حکومت را منعکس می‌کرد و نقش مهمی در پیروزی محمد خاتمی در انتخابات سال ۱۳۷۶ ایفا کرد. روزنامه سلام در سال ۱۳۷۸ در پی انتشار نامه محرمانه سعید امامی به قربانعلی دری نجف آبادی وزیر اطلاعات برای تهدید مطبوعات توقیف شد و موسوی خوئینی در دادگاه ویژه روحانیت به جرم انتشار اسناد محرمانه کشور به محاکمه کشیده شد. اعتراض دانشجویان طرفدار وی به توقیف روزنامه سلام آغازگر حمله به کوی دانشگاه تهران در ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و حوادث روزهای پس از آن شد.
نامه به رهبرانقلاب
در تاریخ ۷ تیر ۱۳۹۹، موسوی خوئینی‌ها در نامه‌ای به مقام معظم رهبری، اوضاع کشور را «غیر قابل دوام» خواند و از گسترش بی‌عدالتی و رواج بی‌اعتمادی در ایران انتقاد کرد؛ وی اعلام کرد مردم نسبت به مدیریت کلان کشور بی اعتماد و بی اعتقاد شده‌اند و مقبولیت و مشروعیت نظام آسیب دیده است. او در این نامه تحلیل مختصری از وضعیت کنونی جامعه داد و خواستار تغییر رویکرد مسئولان شد، هم چنین رهبر را مسئول این شرایط دانست.
او در این نامه نوشته است: «در ذهن این مردم باورهایی که پشتوانه استحکام و نیز مقبولیت و مشروعیت نظام اسلامی بود به گونه‌ای روزافزون آسیب دیده و می‌بیند.» این نامه واکنش‌های زیادی را برانگیخت.
آخرین اخبار مرتبط با موسوی خوئینی ها
هنوز خبری برای این برچسب منتشر نشده است.