در مورد فیتنس در ویکی تابناک بیشتر بخوانید

 

کلیات

---

فیتنس یا fitness  ناظر بر شرایطی است که شخص از لحاظ فیزیکی و تندرستی در وضعیت مناسبی قرار داشته باشد. اما تعریف اصطلاحی واژه فیتنس اشاره به سبکی از مسابقات بدنسازی دارد که در دسته‌های قدی و وزنی مشخصی برگزار می‌شود و بر خلاف مسابقات پرورش اندام شرکت کنندگان در این مسابقات دارای عضلات بسیار حجیم نمی‌باشند بلکه دارای عضلاتی با حداقل چربی، متناسب و متوازن می‌باشند. ضمن اینکه بخشی از مسابقات فیتنس به انجام حرکات نمایشی اختصاص دارد که لازمه آن داشتن آمادگی جسمانی بالا برای شرکت کنندگان می‌باشد.

 کلاس‌های فیتنس‌

---

می‌توان گفت: هدف اصلی تمام کلاس‌ها و تمرینات مختلف ورزشی در وهله‌ی اول همان فیتنس است. در این میان فقط روش‌های رسیدن به این هدف در کلاس‌های مختلف متفاوت است. اسپینینگ از دوچرخه استفاده میکند، تی آر ایکس از بند‌های معلق، بادی بامپ از هالتر و ...
فیتنس به لحاظ واژه شناسی از دو لغت fit به معنای متناسب و شایسته و پسوند اسم ساز ness تشکیل شده است و بر همین اساس فیتنس را میتوان تناسب اندام یا آمادگی جسمانی ترجمه کرد. اما به لحاظ اصطلاحی فیتنس شامل آمادگی جسمانی در دو جنبه‌ی عمومی و اختصاصی است.


فیتنس مناسب

---

نکته قابل توجه در مورد فیتنس این است که یک تمرین فیتنس باید ضمن توجه به عضله سازی و چربی سوزی، آمادگی جسمانی عمومی فرد را در همه‌ی ابعاد بهبود بخشد. همچنین برای این منظور، تدوین و رعایت یک رژیم غدایی متعادل و متناسب با شرایط مختلف درونی و بیرونی بدن ضروری است.

فرق بدنسازی و فیتنس

---

شاید در اسم تفاوت خاصی میان فیتنس و بدنسازی نباشد، اما تا حدودی تفاوت دارند. به لحاظ قدمت، بدنسازی از اواخر سال ۱۹۶۰ شروع شده، اما فیتنس مدلینگ یک شاخه جدید از تمرینات با وزنه است.  

اولین هدف بدنسازی افزایش حجم عضله است، عضلات باید بدون چربی و حجیم باشند. بر این اساس تمرینات بدنسازی معمولاً از تعداد تکرار پایین با وزنه سنگین می‌باشد. در بدنسازی تأکید بر روی افزایش توده عضلانی است و کمتر درگیر تمرینات هوازی یا تمرینات با وزنه سبک و تکرار زیاد می‌شوند.

در تمرینات بدنسازی شدت تمرین به قدری بالا است که عضلات را به نقطه شکست می‌رسانند، به نحوی که دیگر نمی‌توانند تکراری در تمرینات انجام دهند. اما فیتنس هدفی متفاوت دارد، سلامت و تناسب اندام.  در فیتنس داشتن عضلات بزرگ اهمیت چندانی ندارد، بلکه تناسب عضلات و حضور در رقابت‌های فیزیک دارای اهمیت است. مدل‌های فیتنس بیشتر زمان تمرین را صرف ساختن عضلات اصلی و گروهی بدن می‌کنند. عضلات تراشیده و عضلاتی که تفکیک شده‌اند در کانون توجه فیتنس قرار دارد.

برنامه تمرینی اهالی فیتنس به طور کلی کوتاه‌تر و شدیدتر از بدنسازی است، چرا که آن‌ها نصف تمرینات را صرف تمرینات هوازی و نصف دیگر را صرف تمرینات وزنه می‌کنند. در بیشتر موارد نیز، چون هدف کات کردن عضلات است، تکرار‌های بالا با وزنه‌های سبک را در برنامه دارند.

یک فیتنس مدلینگ باید همیشه حالت تناسب اندام را حفظ کند و نباید اجازه دهد چربی بدنش بیشتر از ۸ درصد باشد. آن‌ها به طور معمول یک رژیم غذایی سالم و یک رژیم تمرینی سخت را اجرا می‌کنند. در حالی که بدنسازان معمولاً برای افزایش سایز در طول سال مشغول تمرین هستند و فقط برای فصل مسابقات کاهش وزن و کات کردن را دنبال می‌کنند چرا که رقابت به نوعی منبع اولیه درآمد و انگیزه آن‌ها محسوب می‌شود. یک بدنساز در طول فصل استراحت ممکن است چربی بدنش تا ۱۵ درصد نیز برسد.