اجتماعی

امروز آغاز سال تحصیلی جدید در ایران است. به بهانه این روز، قصد داریم در برخی از مفاهیم این حوزه، تردید کنیم و از نو به آنها بنگریم.

اول مهر امسال برای خانواده‌هایی که فرزندشان داوطلب کنکور ۱۴۰۶ است، یک خبر آموزشی دیگر هم به همراه داشت؛ خبری در رابطه با کنکور آینده.

به گفته رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایران، تعداد ۱۰ نفر از استادان پزشکی این دانشگاه که مهاجرت کرده بودند اکنون به دانشگاه بازگشته‌اند.

دو وزارتخانه علوم و آموزش و پرورش با ایده‌هایی ظاهرا پرورشی و با کلی‌گویی سال تحصیلی جدید را شروع می‌کنند.

صبح‌ها چگونه از خواب بیدار می‌شویم؟ چگونه به استقبال روز می‌رویم؟ با وعده‌ی جذابیت و انتخاب، یا با تهدید دیر شدن و از دست دادن؟

یک روز نگذشته که تبصره‌های قابل پیش‌بینی در موضوع درمان رایگان سرطان از راه می‌رسند؛ امروز جزئیاتی از این طرح اعلام شد.

یک تصویر و چند جمله در شبکه‌های اجتماعی کافی بود تا یک ایده قدیمی دوباره مورد توجه قرار بگیرد؛ اینکه چه می‌شود اگر کودکان و سالمندان، به جای آنکه در دو سوی جداگانه نظام مراقبتی قرار بگیرند، بخشی از زندگی روزمره خود را در کنار یکدیگر بگذرانند؟

علی امینی، برادر شهید رضا و عموی شهید امیرعلی امینی، شهدای جنگ ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران طی نامه‌ای سرگشاده به برنده جشنواره ونیز در بخش بازیگری نوشت: همه ایران به شما افتخار نمی‌کند.

درمان رایگان سرطان از مهرماه، خبر مهم معاون وزیر بهداشت، بسیار امیدوارکننده است؛ به شرط آن که به سرنوشت خبر اعلامی در سال ۱۳۹۷ دچار نشود.

با موضوع عذرخواهی اخیر معاون اول رئیس جمهور از مردم، چگونه باید برخورد کرد؟ چرا عده ای معتقدند این اقدام، مردم را عصبانی‌تر می کند؟ آیا همین تحلیل صرف، کافی است؟

وقتی یک نمره می‌تواند سرنوشت یک نسل را رقم بزند آنگاه باید با وسواس و شفافیت بیشتری به آن نگریسته شود.

این مطلب به مناسبت روز شعر و ادب فارسی، کنکاشی در باب نسبت شاعران و روحیه شاعری با توسعه و پیشرفت است که نتایج این کنکاش شاید برای شما هم جالب باشد.

توجه کنید که برداشت عمده رسانه‌ها و تحلیلگران از خبر معرفی خشن‌ترین و عصبی‌ترین استان ایران یک برداشت بوده است.

در دهه آخر شهریور و با وجود تلاشهای بخشی از دولت، اما همچنان خبری موثق از واکسن آنفلوآنزا نیست و اظهارات متناقض در حوزه‌های مرتبط بسیار شنیده می‌شود.

اظهارات یک کارشناس در فضای مجازی، درباره پرداختن به خود به جای «تلف کردن» عمر در پای مراقبت از پدرها و مادرها، روایتی از حال و هوای دوره خاص در جامعه است.

تجارت جدیدی بدون هیچگونه پشتوانه علمی و واقعی، و صرفا متکی بر تبلیغات در فضای مجازی شکل گرفته است که در واقع ، نان درآوردن از اشک و گریه مردم است.