مسجد جامع گلپایگان
گلپایگان یکی از شهرهای باستانی و دارای قدمت بسیار زیاد در اصفهان است. این شهر در دوره ساسانی، ورتپاتکان و بعد از اسلام، جرفاذقان نامیده شد. مسجد جامع گلپایگان یکی از مساجد مهم تاریخی دوران سلجوقی و از مکان های دیدنی این شهر است که در سال ۵۰۸ هجری قمری و دوران حکومت ابوشجاع ساخته شده است.
این مسجد به دستور "ابونصر ابراهیم بن محمد بن ابراهیم بابا عبدالملک" ساخته شده که نامش در یکی از کتیبه‌های مسجد و در حاشیه محراب درج شده است.
نام معمار آن که در بالای محراب و در زیر کتیبه دور گنبد نقش بسته، "ابو عمر بن محمد قزوینی" است. این بنای تاریخی در نهم مرداد ماه سال ۱۳۱۲ در فهرست آثار ملی ایران به شماره ۱۹۱ ثبت شد.
این بنا آجری و فقط پی آن از سنگ و برخی قسمت‌ها که بعدها ساخته شده، دارای کاشیکاری است. مسجد جامع گلپایگان صحن و شبستان وسیع و گنبد بزرگ آجری دارد.
